Χτυπάς το σερί σου στο Duolingo στις 11 μ.μ., οπότε δεν μηδενίζεται. Συμπληρώνεις τα δύο τελευταία πεδία στο προφίλ σου στο LinkedIn επειδή η γραμμή συμπλήρωσης βρίσκεται στο 90% και σε ενοχλεί. Παραγγέλνεις έναν ελαφρώς μεγαλύτερο καφέ επειδή είσαι δώδεκα αστέρια μακριά από έναν δωρεάν.
Καμία από αυτές τις αποφάσεις δεν μοιάζει με μάρκετινγκ. Μοιάζουν με δικές σας επιλογές. Αυτό ακριβώς κάνει η καλή παιχνιδοποίηση: δανείζεται τους μηχανισμούς κινήτρων των παιχνιδιών και τους ενσωματώνει τόσο φυσικά σε μια εμπειρία που ο σχεδιασμός εξαφανίζεται.
Ο όρος επινοήθηκε από τον προγραμματιστή Nick Pelling το 2002 και εισήλθε στην ευρεία χρήση των επιχειρήσεων γύρω στο 2010 [1]. Έκτοτε, έχει μετακινηθεί από τα προγράμματα επιβράβευσης και τις εφαρμογές καταναλωτών στην εταιρική εκπαίδευση, την εμπλοκή των εργαζομένων, την τεχνολογία υγείας και τις πλατφόρμες ανθρώπινου δυναμικού. Η υποκείμενη λογική είναι η ίδια παντού: εφαρμογή στοιχείων σχεδιασμού παιχνιδιών σε μη παιχνίδια για την παρακίνηση συμπεριφοράς προς έναν συγκεκριμένο στόχο.
Αυτός ο οδηγός καλύπτει ποια είναι στην πραγματικότητα αυτά τα στοιχεία, πού λειτουργεί η παιχνιδοποίηση και πού όχι, καθώς και έξι παραδείγματα από τον πραγματικό κόσμο που δείχνουν τους μηχανισμούς στην πράξη.
Τα έξι βασικά στοιχεία
Τα πιο αποτελεσματικά συστήματα gamification συνδυάζουν πολλά από αυτά. Αυτά που δεν λειτουργούν συνήθως έχουν τους μηχανισμούς χωρίς νόημα: πόντους αυτοαποκλειστικά, badges που κανείς δεν βλέπει, leaderboards που επαναφέρονται σε σιωπή.
Στόχοι. Ένας σαφής στόχος δίνει στους χρήστες κατεύθυνση. Χωρίς αυτόν, οι άλλοι μηχανισμοί χάνουν το νόημά τους. Οι παίκτες πρέπει να γνωρίζουν προς τι σκοπεύουν να επιτύχουν.
Ανταμοιβές. Αυτά μπορεί να είναι απτά (εκπτώσεις, βραβεία) ή άυλα (αναγνώριση, κύρος). Οι ανταμοιβές λειτουργούν καλύτερα όταν συνδέονται με πραγματική προσπάθεια και όχι όταν απονέμονται αυτόματα.
Προχώρηση. Τα επίπεδα, οι βαθμίδες και τα ποσοστά ολοκλήρωσης δίνουν στους χρήστες μια ορατή αίσθηση της κίνησης. Η γραμμή προόδου είναι ένα από τα απλούστερα και πιο αποτελεσματικά εργαλεία παιχνιδοποίησης που υπάρχουν.
Ανατροφοδότηση. Τα σήματα σε πραγματικό χρόνο, όπως οι βαθμολογίες, οι επιβεβαιώσεις ολοκλήρωσης, τα σήματα, ενημερώνουν τους χρήστες για το εάν οι ενέργειές τους λειτουργούν. Χωρίς βρόχους ανατροφοδότησης, η αλληλεπίδραση μειώνεται γρήγορα.
Προκλήσεις και εμπόδια. Η δυσκολία που αντιστοιχεί στο επίπεδο δεξιοτήτων διατηρεί τους ανθρώπους σε αυτό που ο ψυχολόγος Mihaly Csikszentmihalyi ονόμασε «κατάσταση ροής», που σημαίνει ότι δεν βαριούνται ούτε κατακλύζονται [2].
Κοινωνική αλληλεπίδραση. Οι πίνακες κατάταξης, οι ομαδικοί διαγωνισμοί και τα κοινά επιτεύγματα προσθέτουν μια κοινωνική διάσταση. Η δημόσια αναγνώριση συχνά παρακινεί περισσότερο από ό,τι οι ιδιωτικές ανταμοιβές.
Πού χρησιμοποιείται η παιχνιδοποίηση
Μάθηση και ανάπτυξη
Η εκπαίδευση είναι το σημείο όπου η παιχνιδοποίηση δείχνει την πιο ξεκάθαρη επιχειρηματική περίπτωση. Όταν η μάθηση μοιάζει με παιχνίδι, οι άνθρωποι την ολοκληρώνουν περισσότερο. Η έρευνα δείχνει σταθερά ότι η παιχνιδοποιημένη εκπαίδευση παράγει καλύτερα ποσοστά ολοκλήρωσης και μεγαλύτερη διατήρηση γνώσης από την παθητική διδασκαλία [3].
Για τους επαγγελματίες Μάθησης και Ανάπτυξης (L&D), οι πρακτικές εφαρμογές περιλαμβάνουν προσομοιώσεις βασισμένες σε σενάρια όπου οι μαθητές λαμβάνουν αποφάσεις και βλέπουν τις συνέπειες, διαγωνισμούς κουίζ που διεξάγονται ζωντανά σε μια εκπαιδευτική συνεδρία, παρακολούθηση της προόδου σε όλο το πρόγραμμα σπουδών και βραβεία ή πιστοποιήσεις που συνδέονται με ορόσημα δεξιοτήτων.
Δέσμευση στον χώρο εργασίας
Τα προγράμματα εμπλοκής των εργαζομένων βασίζονται ολοένα και περισσότερο στην παιχνιδοποίηση (gamification) για να κάνουν τις εργασίες ρουτίνας να φαίνονται λιγότερο ρουτίνας. Συστήματα αναγνώρισης που απονέμουν πόντους για τους ολοκληρωμένους στόχους, λειτουργίες αναγνώρισης peer-to-peer και πίνακες ελέγχου απόδοσης που δείχνουν τα προσωπικά ρεκόρ με την πάροδο του χρόνου είναι όλα συνηθισμένες μορφές.
Μια σημείωση προσοχής εδώ: η παιχνιδοποίηση που δίνει την αίσθηση χειραγώγησης, όπου οι εργαζόμενοι αισθάνονται ότι τους παρακολουθούν και τους βαθμολογούν αντί να τους αναγνωρίζουν πραγματικά, τείνει να γυρίσει μπούμερανγκ. Ο σχεδιασμός πρέπει να δίνει την αίσθηση ότι είναι εθελοντικός και δίκαιος.
Μάρκετινγκ και πιστότητα πελατών
Τα προγράμματα πιστότητας είναι η παλαιότερη και πιο εμπορικά αποδεδειγμένη μορφή gamification. Οι αεροπορικές εταιρείες εφαρμόζουν συστήματα που βασίζονται σε πόντους από τη δεκαετία του 1980. Οι μηχανισμοί είναι αρκετά οικείοι ώστε οι πελάτες να τους κατανοούν αμέσως, γεγονός που μειώνει το εμπόδιο συμμετοχής.
6 παραδείγματα από τον πραγματικό κόσμο
1. Duolingo (εκπαίδευση)
Το Duolingo είναι η πιο αναφερόμενη ιστορία επιτυχίας gamification στην καταναλωτική τεχνολογία και οι αριθμοί δικαιολογούν την προσοχή. Η εφαρμογή είχε 40.5 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά το τέταρτο τρίμηνο του 2024, αύξηση 51% σε ετήσια βάση [4]. Οι μηχανισμοί που την καθοδηγούν είναι σχετικά απλοί: σερί που μηδενίζονται εάν χάσετε μια μέρα, πόντοι XP για ολοκληρωμένα μαθήματα, εβδομαδιαίοι πίνακες κατάταξης και ένα εικονικό νόμισμα (Gems/Lingots) για ανταμοιβές εντός εφαρμογής.
Ο μηχανισμός των σειρών αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Εσωτερικά δεδομένα της Duolingo διαπίστωσαν ότι οι χρήστες με ενεργά σειρών είναι σημαντικά πιο πιθανό να επιστρέφουν καθημερινά. Όταν η εταιρεία επανασχεδίασε το σύστημα gamification το 2022, το μερίδιο των "power users" αυξήθηκε από 20% σε πάνω από 30% και η απώλεια πελατών μειώθηκε από 47% σε 37% [5].
2. Starbucks Rewards (μάρκετινγκ)
Το Starbucks Rewards είναι ένα masterclass στην κλιμακωτή παιχνιδοποίηση. Οι πελάτες κερδίζουν αστέρια με κάθε αγορά και τα αστέρια ξεκλειδώνουν κλιμακούμενα οφέλη σε δύο επίπεδα συνδρομής: Πράσινο και Χρυσό. Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί επίσης εξατομικευμένες προκλήσεις που χρησιμοποιούν το ιστορικό αγορών για να στοχεύσουν προσφορές που είναι πιθανό να ακολουθήσουν οι πελάτες.
Το πρόγραμμα έχει πάνω από 34 εκατομμύρια ενεργά μέλη στις ΗΠΑ και η Starbucks αναφέρει ότι τα μέλη ξοδεύουν περίπου τρεις φορές περισσότερα ετησίως από τα μη μέλη [6].
3. Nike Run Club (γυμναστική)
Το Nike Run Club χρησιμοποιεί σήματα επιτευγμάτων, προσωπικά ρεκόρ και κοινωνικές προκλήσεις για να μετατρέψει το σόλο τρέξιμο σε μια εμπειρία κοινότητας. Οι δρομείς καταγράφουν τις προπονήσεις τους, κερδίζουν σήματα για ορόσημα απόστασης και μπορούν να συμμετάσχουν σε καθοδηγούμενες προκλήσεις εναντίον άλλων χρηστών παγκοσμίως. Η εφαρμογή επιτρέπει επίσης στους φίλους τους να ανταγωνίζονται στις ίδιες διαδρομές, προσθέτοντας το στοιχείο κοινωνικής πίεσης που συχνά δεν υπάρχει στις εφαρμογές σόλο γυμναστικής.
4. Salesforce Trailhead (εταιρική εκπαίδευση)
Η Salesforce έχτισε ολόκληρη την πλατφόρμα εκμάθησης γύρω από το gamification. Η Trailhead αποδίδει πόντους και badges σε κάθε ολοκληρωμένη ενότητα, οργανώνει τους εκπαιδευόμενους σε βαθμίδες "Trailblazers" και δημοσιεύει ένα δημόσιο προφίλ όπου οι χρήστες μπορούν να εμφανίσουν τα διαπιστευτήριά τους. Για τους επαγγελματίες πωλήσεων και τους διαχειριστές της Salesforce, ένα ισχυρό προφίλ Trailhead έχει γίνει ένα γνήσιο σημάδι ικανότητας που έχει σημασία για την πρόσληψη.
Το Trailhead έχει πάνω από 4 εκατομμύρια εγγεγραμμένους μαθητές και η πλατφόρμα προωθεί την ουσιαστική υιοθέτηση προϊόντων: οι χρήστες που ολοκληρώνουν το περιεχόμενο του Trailhead είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιήσουν λειτουργίες του Salesforce που διαφορετικά δεν θα είχαν εξερευνήσει [7].
5. Ακαδημία Ηγεσίας Deloitte (L&D)
Η εταιρική πλατφόρμα μάθησης της Deloitte εισήγαγε την παιχνιδοποίηση το 2012. Μετά την προσθήκη badges, leaderboards και μαθησιακών διαδρομών βάσει αποστολής, η εταιρεία ανέφερε αύξηση 37% στον αριθμό των χρηστών που επιστρέφουν στον ιστότοπο κάθε εβδομάδα και σημαντική μείωση στον χρόνο ολοκλήρωσης για τις βασικές ενότητες [8]. Αυτή η περίπτωση αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία L&D επειδή ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγματα σε εταιρική κλίμακα από μια μεγάλη εταιρεία επαγγελματικών υπηρεσιών.
6. Headspace (υγεία και ευεξία)
Το Headspace χρησιμοποιεί σερί και ποσοστά ολοκλήρωσης για να δημιουργήσει την καθημερινή συνήθεια διαλογισμού από την οποία εξαρτάται το προϊόν. Οι χρήστες βλέπουν πόσες συνεχόμενες ημέρες έχουν διαλογιστεί, λαμβάνουν ανταμοιβές ορόσημων στις 10, 30 και 100 ημέρες και μπορούν να συμμετάσχουν σε ομαδικές προκλήσεις με φίλους. Ο στόχος του σχεδιασμού είναι η δημιουργία συνήθειας και όχι ο ανταγωνισμός, επομένως το Headspace αποφεύγει σκόπιμα τους πίνακες κατάταξης. Η παιχνιδοποίηση είναι προσωπική και όχι κοινωνική.
Τι κάνει την παιχνιδοποίηση να λειτουργεί (και τι την κάνει να αποτυγχάνει)
Η έρευνα είναι συνεπής σε αυτό: η παιχνιδοποίηση λειτουργεί όταν ενισχύει κάτι που ήδη έχει σημασία για το άτομο που την εφαρμόζει. Αποτυγχάνει όταν τα σημεία γίνονται το επίκεντρο.
Ένας πωλητής που κυνηγάει μια θέση στον πίνακα κατάταξης αντί για σχέσεις με τους πελάτες, ή ένας μαθητής που κάνει κλικ σε διαφάνειες για να κερδίσει ένα σήμα χωρίς να κρατήσει τίποτα, είναι ένα σύστημα παιχνιδοποίησης που πέτυχε τις μετρήσεις του και έχασε τους στόχους του. Οι μηχανισμοί θα πρέπει να είναι αόρατη σκαλωσιά, όχι το κύριο γεγονός [9].
Τρεις προϋποθέσεις διαχωρίζουν την παιχνιδοποίηση που διατηρεί την εμπλοκή από την παιχνιδοποίηση που παράγει μια βραχυπρόθεσμη άνοδο και στη συνέχεια σιωπή. Οι ανταμοιβές πρέπει να έχουν νόημα. Όχι ένα σήμα που κανείς δεν βλέπει ή πόντοι που δεν μπορούν να εξαργυρωθούν με κάτι πραγματικό, αλλά αναγνώριση ή πρόοδος που συνδέεται με κάτι για το οποίο το άτομο πραγματικά ενδιαφέρεται. Η δυσκολία πρέπει να κλιμακώνεται: συστήματα που συνεχώς εισάγουν νέες προκλήσεις διατηρούν τους χρήστες. συστήματα που επιτρέπουν στους ανθρώπους να πετύχουν ένα ανώτατο όριο και να ξεμείνουν από πράγματα για να επιτύχουν την κατάρρευση ήσυχα. Και η συμμετοχή πρέπει να αισθάνεται εθελοντική. Η παιχνιδοποίηση που επιβάλλεται στους υπαλλήλους χωρίς την αποδοχή τους δεν μοιάζει με κίνητρο. Μοιάζει με παρακολούθηση. Τα συστήματα που δημιουργούν αυθεντική εμπλοκή είναι αυτά στα οποία οι άνθρωποι αισθάνονται ότι επέλεξαν να συμμετάσχουν.
Κοινά λάθη να αποφευχθεί
Ακόμα και τα καλοπροαίρετα προγράμματα gamification αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλέψιμα προβλήματα. Ακολουθούν τέσσερα που αξίζει να γνωρίζετε πριν σχεδιάσετε οτιδήποτε.
Επιβραβευτική δραστηριότητα αντί για αποτελέσματα. Είναι εύκολο να δημιουργήσετε ένα σύστημα που απονέμει πόντους για την ολοκλήρωση εργασιών ανεξάρτητα από την ποιότητα, την ολοκλήρωση μιας ενότητας ηλεκτρονικής μάθησης, την υποβολή μιας φόρμας, την παρακολούθηση μιας συνεδρίας. Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι βελτιστοποιούν τη μέτρηση, όχι τον στόχο. Ένας αντιπρόσωπος πωλήσεων που κερδίζει πόντους για την καταγραφή κλήσεων δεν έχει κανένα λόγο να κάνει αυτές τις κλήσεις να μετράνε. Συνδέστε τις ανταμοιβές με τα αποτελέσματα ή την αποδεδειγμένη ικανότητα, όχι μόνο με τη συμμετοχή. Σε ένα πλαίσιο Μάθησης και Ανάπτυξης, αυτό μπορεί να σημαίνει απονομή ενός σήματος μόνο αφού ένας μαθητής περάσει μια αξιολόγηση, όχι απλώς αφού κάνει κλικ σε όλες τις διαφάνειες.
Αγνοώντας τους ανθρώπους που δεν ασχολούνται. Οι πίνακες κατάταξης και οι δημόσιες κατατάξεις λειτουργούν καλά για άτομα που βρίσκονται κοντά στην κορυφή. Για όλους τους άλλους, το να βλέπουν τα ίδια πέντε ονόματα να κυριαρχούν κάθε εβδομάδα μπορεί να είναι αποθαρρυντικό παρά παρακινητικό. Σκεφτείτε συστήματα που επιτρέπουν στους ανθρώπους να ανταγωνίζονται με τις δικές τους προηγούμενες επιδόσεις ή τμηματοποιήστε τους πίνακες κατάταξης έτσι ώστε οι συμμετέχοντες να ομαδοποιούνται με άλλους σε παρόμοιο επίπεδο. Αυτό διατηρεί το ανταγωνιστικό στοιχείο χωρίς να απομακρύνει την πλειοψηφία του κοινού σας. Ορισμένα προγράμματα εκτελούν παράλληλα προγράμματα: έναν ανταγωνιστικό πίνακα κατάταξης για όσους το επιθυμούν και μια προσωπική προβολή προόδου για όσους δεν το επιθυμούν.
Υπερβολική περιπλοκή των μηχανισμών. Περισσότερα στοιχεία δεν σημαίνουν περισσότερη αλληλεπίδραση. Τα προγράμματα που τοποθετούν σε στρώσεις πόντους, σήματα, βαθμίδες, σειρές, αποστολές και πολλαπλασιαστές το ένα πάνω στο άλλο συχνά μπερδεύουν τους χρήστες περισσότερο από όσο τους παρακινούν. Αν κάποιος δεν μπορεί να εξηγήσει πώς λειτουργεί το σύστημα μετά από δύο λεπτά χρήσης, είναι πολύ περίπλοκο. Ξεκινήστε με έναν ή δύο μηχανισμούς, κάντε τους σωστούς και προσθέστε πολυπλοκότητα μόνο εάν τα δεδομένα το υποστηρίζουν. Τα πιο ανθεκτικά συστήματα παιχνιδοποίησης (για παράδειγμα, η σειρά του Duolingo, η γραμμή ολοκλήρωσης προφίλ του LinkedIn) βασίζονται σε μια ενιαία, καλά εκτελεσμένη ιδέα.
Εκκίνηση χωρίς σχέδιο για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Η παιχνιδοποίηση δημιουργεί προσδοκίες. Μόλις οι χρήστες αποκτήσουν ένα σερί, μια κατάταξη ή ένα υπόλοιπο πόντων, αναμένουν ότι το σύστημα θα συνεχίσει να λειτουργεί. Τα προγράμματα που ξεκινούν με ενθουσιασμό και στη συνέχεια μένουν χωρίς συντήρηση, με σπασμένα badges, ξεπερασμένους πίνακες κατάταξης και ληγμένες προκλήσεις, διαβρώνουν την εμπιστοσύνη πιο γρήγορα από το να μην υπάρχει καθόλου παιχνιδοποίηση. Δημιουργήστε ένα σχέδιο συντήρησης πριν από την εκκίνηση και ορίστε ένα ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα για το χρονικό διάστημα που δεσμεύεστε να εκτελέσετε το πρόγραμμα. Εάν εκτελείτε μια πρωτοβουλία περιορισμένου χρονικού διαστήματος, ξεκαθαρίστε το εκ των προτέρων, ώστε οι συμμετέχοντες να γνωρίζουν σε τι εγγράφονται.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι η παιχνιδοποίηση το ίδιο με τη μάθηση που βασίζεται στο παιχνίδι;
Όχι, αν και τα δύο αλληλεπικαλύπτονται. Η μάθηση που βασίζεται σε παιχνίδια χρησιμοποιεί πραγματικά παιχνίδια ως μέσο μάθησης: προσομοιώσεις, σενάρια ρόλων, εκπαιδευτικά παιχνίδια που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για συγκεκριμένο σκοπό. Η παιχνιδοποίηση δανείζεται μεμονωμένους μηχανισμούς από παιχνίδια (πόντους, σήματα, πίνακες κατάταξης) και τους εφαρμόζει σε δραστηριότητες που δεν είναι παιχνίδια. Ένας διαγωνισμός κουίζ σε μια εκπαιδευτική συνεδρία είναι η παιχνιδοποίηση. Μια πλήρης επιχειρηματική προσομοίωση όπου οι μαθητές διευθύνουν μια εικονική εταιρεία είναι η μάθηση που βασίζεται σε παιχνίδια. Και τα δύο έχουν τη θέση τους. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από τον μαθησιακό στόχο, τον διαθέσιμο προϋπολογισμό και τον χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους οι μαθητές.
Λειτουργεί η παιχνιδοποίηση για όλα τα κοινά;
Όχι εξίσου, και η αναντιστοιχία μπορεί να προκαλέσει πραγματική ζημιά. Η έντονη χρήση παιχνιδοποίησης σε ένα πρόγραμμα ανάπτυξης ηγεσίας για ανώτερους επαγγελματίες τείνει να θεωρείται συγκαταβατική παρά παρακινητική. Ο εμπειρικός κανόνας είναι απλός: όσο πιο ρουτίνα ή επαναλαμβανόμενη είναι η υποκείμενη εργασία, τόσο καλύτερα λειτουργεί η χρήση παιχνιδοποίησης. Η εκπαίδευση συμμόρφωσης, οι λίστες ελέγχου ενσωμάτωσης, οι ενημερώσεις γνώσεων προϊόντων, όλα αυτά είναι καλοί υποψήφιοι. Τα εργαστήρια στρατηγικής λήψης αποφάσεων και τα προγράμματα ανάπτυξης στελεχών συνήθως δεν είναι. Διαβάστε την αίθουσα πριν προσθέσετε έναν πίνακα κατάταξης.
Πώς μετράτε εάν η παιχνιδοποίηση λειτουργεί;
Ξεκινήστε με τις μετρήσεις για τις οποίες σχεδιάστηκε η παιχνιδοποίηση: ποσοστά ολοκλήρωσης, επιστροφές επισκέψεων, βαθμολογίες αξιολόγησης, χρόνος εκτέλεσης εργασιών. Συγκρίνετε με μια βασική γραμμή πριν από την παιχνιδοποίηση ή με μια ομάδα ελέγχου, αν μπορείτε να εκτελέσετε μία. Στη συνέχεια, παρατηρήστε το σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά: άτομα που συσσωρεύουν πόντους χωρίς να συμμετέχουν πραγματικά. Ένας μαθητής που κάνει κλικ σε κάθε διαφάνεια σε τριάντα δευτερόλεπτα για να συλλέξει ένα σήμα δεν μαθαίνει. Απλώς βρήκε τη συντομότερη διαδρομή μέσα από τη δομή ανταμοιβής σας. Αυτή η συμπεριφορά σας λέει ότι οι μηχανισμοί χρειάζονται επαναβαθμονόμηση πριν από τον επόμενο κύκλο.
Διεξαγωγή παιχνιδοποιημένων συνεδριών με το AhaSlides
Υπάρχει μια στιγμή στην ζωντανή εκπαίδευση που οι έμπειροι συντονιστές αναγνωρίζουν αμέσως. Κάνετε μια ερώτηση, η αίθουσα ηρεμεί και μετά ο πίνακας κατάταξης ενημερώνεται. Το άτομο στην τρίτη θέση που ήταν μόλις δύο βαθμούς πίσω πρώτο ξαφνικά έχει έναν λόγο να ενδιαφέρεται για την επόμενη ερώτηση με τρόπο που δεν τον ένοιαζε πριν από τριάντα δευτερόλεπτα.
Αυτό δεν είναι κόλπο. Είναι η κατάσταση ροής που περιέγραψε ο Csikszentmihalyi: πρόκληση που ταιριάζει με την ικανότητα, άμεση ανατροφοδότηση, πονταρίσματα αρκετά υψηλά για να εστιαστεί η προσοχή χωρίς να προκληθεί άγχος. Η διαφορά είναι ότι δεν χρειαζόταν να σχεδιάσεις ένα παιχνίδι για να φτάσεις εκεί. Απλώς χρειαζόσουν τη σωστή ερώτηση και έναν ζωντανό πίνακα κατάταξης.
Το AhaSlides επιτρέπει στους συντονιστές να διεξάγουν διαγωνισμούς κουίζ με πίνακες κατάταξης σε πραγματικό χρόνο, ζωντανές δημοσκοπήσεις, σύννεφα λέξεων και ανοιχτές ερωτήσεις και απαντήσεις σε μία μόνο συνεδρία. Δεν απαιτείται ξεχωριστή πλατφόρμα, δεν απαιτείται λήψη εφαρμογής, δεν απαιτείται σύνδεση για τους συμμετέχοντες. Οι μηχανισμοί που κάνουν την παιχνιδοποίηση να λειτουργεί σε καταναλωτικά προϊόντα είναι διαθέσιμοι σε μια αίθουσα εκπαίδευσης σε περίπου πέντε λεπτά από την εγκατάσταση.
Μια πρακτική σημείωση σχετικά με τον σχεδιασμό: ο πίνακας κατάταξης λειτουργεί καλύτερα όταν επαναφέρεται μεταξύ θεμάτων αντί να εκτελείται ως μία ενιαία αθροιστική βαθμολογία σε ολόκληρη την συνεδρία. Οι συμμετέχοντες που υστερούν νωρίς τείνουν να αποσυνδέονται αν δεν μπορούν ρεαλιστικά να καλύψουν το χάσμα. Οι μικρότερες εκρήξεις με νέες εκκινήσεις διατηρούν μεγαλύτερο μέρος του χώρου ανταγωνιστικό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, η οποία είναι η ίδια αρχή πίσω από την εβδομαδιαία επαναφορά του πίνακα κατάταξης του Duolingo αντί για μια συνολική κατάταξη.
Πηγές
[1] Walz, SP, & Deterding, S. (Επιμ.). (2011). Από τα στοιχεία σχεδιασμού παιχνιδιών έως την παιχνιδιάρικη φύση: ορισμός της «παιχνιδοποίησης»Σύνδεσμος Υπολογιστικών Μηχανημάτων. https://dl.acm.org/doi/10.1145/2181037.2181040
[2] Csikszentmihalyi, Μ. (1990). Ροή: Η Ψυχολογία της Βέλτιστης ΕμπειρίαςHarper & Row.
[3] Hamari, J., Koivisto, J., & Sarsa, H. (2014). «Λειτουργεί η παιχνιδοποίηση; Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση εμπειρικών μελετών σχετικά με την παιχνιδοποίηση». 47ο Διεθνές Συνέδριο Συστημικών Επιστημών της Χαβάης. https://ieeexplore.ieee.org/document/6758978
[4] Έκθεση κερδών Duolingo για το τέταρτο τρίμηνο του 2024. Duolingo, Inc. https://investors.duolingo.com
[5] Mazal, J. «Πώς το Duolingo αναζωπύρωσε την ανάπτυξη χρηστών». Lenny's Newsletter. https://www.lennysnewsletter.com/p/how-duolingo-reignited-user-growth
[6] Πρόσκληση για τα αποτελέσματα του τέταρτου τριμήνου του οικονομικού έτους 2024 της Starbucks. Starbucks Corporation. https://investor.starbucks.com
[7] Salesforce Trailhead. «Σχετικά με το Trailhead». https://trailhead.salesforce.com
[8] Meister, J. (2013). «Πώς η Deloitte έκανε τη μάθηση ένα παιχνίδι». Harvard Business Review. https://hbr.org/2013/01/how-deloitte-made-learning-a-g
[9] Deci, EL, Koestner, R., & Ryan, RM (1999). «Μια μετα-αναλυτική ανασκόπηση πειραμάτων που εξετάζουν τις επιπτώσεις των εξωτερικών ανταμοιβών στο εσωτερικό κίνητρο». Ψυχολογικό Δελτίο, 125 (6), 627-668.
