Μάθηση βασισμένη σε σενάρια: πώς να σχεδιάσετε διαδραστική πρακτική με χρήσιμη ανατροφοδότηση

Ένας νέος επόπτης ανοίγει ένα σενάριο εκπαίδευσης. Τα γραφικά είναι υπέροχα: ένα φωτεινό γραφείο, ένα συννεφάκι ομιλίας, τρία κουμπιά. Επιλέγει την επιλογή που ακούγεται πιο προσεκτική. Εμφανίζεται ένα banner: «Μπράβο! Κάθε επιλογή μας διδάσκει κάτι». Επιλέγει μια άλλη επιλογή. Εμφανίζεται το ίδιο banner. Μέχρι το τέλος έχει κάνει κλικ σε οκτώ αποφάσεις, έχει επαινεθεί οκτώ φορές και δεν έχει μάθει τίποτα για το ποια από τις επιλογές της θα είχε λειτουργήσει.

Αυτό είναι ένα ενδεικτικό σενάριο, όχι μια τεκμηριωμένη περίπτωση πελάτη. Δείχνει την πιο συνηθισμένη αποτυχία στην διαδραστική πρακτική: το σενάριο μοιάζει με απόφαση, αλλά η ανατροφοδότηση δεν εξαρτάται από την απόφαση.

Αυτός ο οδηγός απευθύνεται σε σχεδιαστές διδασκαλίας και διευθυντές εκπαίδευσης που θέλουν να γράψουν σεναριακά μαθήματα που ενισχύουν την κρίση τους. Καλύπτει πέντε επιλογές σχεδιασμού: την απόφαση, τις επιλογές, την ανατροφοδότηση, την επανάληψη και τη δοκιμή με πραγματικούς μαθητές. Ολοκληρώνεται με ένα επεξεργασμένο παράδειγμα, μια ρουμπρίκα και τους περιορισμούς που παραμένουν ακόμα και όταν ο σχεδιασμός είναι καλός.

Τι είναι η μάθηση βασισμένη σε σενάρια;

Η μάθηση που βασίζεται σε σενάρια τοποθετεί τον μαθητή σε μια ρεαλιστική κατάσταση και του ζητά να λάβει αποφάσεις, και στη συνέχεια δείχνει τις συνέπειες αυτών των αποφάσεων. Διαφέρει από ένα κουίζ ως προς το τι μετράει. Ένα κουίζ ρωτά τι γνωρίζετε. Ένα σενάριο ρωτά τι θα κάνατε, με ελλιπείς πληροφορίες, σε μια κατάσταση όπως αυτή που θα συναντήσετε στην εργασία σας.

Αυτό το καθιστά κατάλληλο για εργασίες που απαιτούν κρίση: χειρισμός ενός παραπόνου, απόφαση για κλιμάκωση, επιλογή μεταξύ δύο διαδικασιών. Δεν είναι κατάλληλο για γεγονότα που απλώς πρέπει να θυμόμαστε, όπως ένας αριθμός εξαρτήματος ή ένας νομικός ορισμός. Χρησιμοποιήστε έναν σύντομο έλεγχο ανάκλησης για αυτά και αποθηκεύστε σενάρια για αποφάσεις.

Γρήγορα γεγονότα

1. Επιλέξτε μία ουσιαστική απόφαση

Ξεκινήστε με μια απόφαση, όχι με ένα θέμα. Η «εξυπηρέτηση πελατών» είναι ένα θέμα. Η «αποφασίστε εάν μπορεί να προσφερθεί επιστροφή χρημάτων πάνω από το όριό σας πριν απαντήσει ένας διευθυντής» είναι μια απόφαση.

Μια καλή απόφαση έχει τέσσερα μέρη που μπορείτε να καταγράψετε πριν δημιουργήσετε οτιδήποτε:

• Η εξουσία του μαθητή. Τι επιτρέπεται να αποφασίζουν και τι πρέπει να μεταβιβάζουν;
• Το περιεχόμενο. Ποιοι εμπλέκονται, τι έχει συμβεί μέχρι στιγμής και ποια είναι η χρονική πίεση;
• Οι διαθέσιμες πληροφορίες. Τι ξέρουν και τι τους λείπει;
• Η συνέπεια. Τι θα συμβεί στη συνέχεια αν επιλέξουν και τους δύο τρόπους;

Αν δεν μπορείτε να γράψετε αυτές τις τέσσερις γραμμές με απλές προτάσεις, το σενάριο δεν είναι έτοιμο για παρουσίαση. Τα γραφικά και η διακλάδωση είναι τα τελευταία πράγματα που πρέπει να προστεθούν, όχι τα πρώτα.

2. Γράψτε ρεαλιστικούς περιορισμούς και επιλογές

Τα αδύναμα σενάρια έχουν μία λογική απάντηση που περιβάλλεται από επιλογές που κανείς δεν θα επέλεγε. Οι μαθητές το εντοπίζουν αμέσως και κάνουν κλικ στην λογική απάντηση χωρίς να σκεφτούν, γεγονός που μετατρέπει μια απόφαση σε παιχνίδι εικασιών.

Γράψτε επιλογές που ένας ικανός συνάδελφος θα μπορούσε να επιλέξει για κάποιο λόγο:

• Ένα που είναι γρήγορο αλλά παραλείπει έναν έλεγχο.
• Κάποιος που ακολουθεί τη διαδικασία κατά γράμμα αλλά αγνοεί μια λεπτομέρεια της κατάστασης.
• Μία που κλιμακώνεται νωρίς, με κόστος για τον χρόνο του πελάτη.
• Κάποιος που το χειρίζεται μόνος του και φέρει ένα ρίσκο.

Στη συνέχεια, παραλείψτε κάτι. Οι πραγματικές αποφάσεις σπάνια έρχονται με κάθε δεδομένο. Αφήστε τον μαθητή να ζητήσει άλλη μια πληροφορία ή αφήστε τον να αποφασίσει με ό,τι έχει. Το αν παρατηρεί τι λείπει σας λέει κάτι που μια απάντηση πολλαπλής επιλογής δεν μπορεί.

3. Εξηγήστε τις συνέπειες και την ανατροφοδότηση

Αυτό είναι το βήμα που αποφασίζει εάν το σενάριο διδάσκει. Η ανασκόπηση της έρευνας σχετικά με την διαμορφωτική ανατροφοδότηση από την Valerie Shute, που δημοσιεύτηκε στο Review of Educational Research, την ορίζει ως πληροφορίες που κοινοποιούνται στον μαθητή και οι οποίες αποσκοπούν στην τροποποίηση της σκέψης ή της συμπεριφοράς του για τη βελτίωση της μάθησης. Η ανασκόπησή της αναφέρει ότι η διαμορφωτική ανατροφοδότηση πρέπει να είναι μη αξιολογική, υποστηρικτική, έγκαιρη και συγκεκριμένη (Shute, 2008, Εστίαση στην Διαμορφωτική Ανατροφοδότηση). Ο γενικός έπαινος αποτυγχάνει στην τελευταία δοκιμασία: δεν είναι συγκεκριμένος και είναι ο ίδιος ό,τι και να επιλέξει ο μαθητής.

Οι οδηγίες της αξιολόγησης μεταφράζονται εύστοχα στον σχεδιασμό σεναρίων:

• Συνδέστε την ανατροφοδότηση με τον στόχο και την απόδοση. Περιγράψτε σε τι οδήγησε η επιλογή και πώς αυτή σχετίζεται με τις ανάγκες του ρόλου. Εάν η ανατροφοδότηση δεν είναι συγκεκριμένη ή σαφής, ο Shute σημειώνει ότι μπορεί να εμποδίσει τη μάθηση και να απογοητεύσει τους μαθητές.
• Κρατήστε το όσο το δυνατόν πιο απλό, αλλά όχι πιο απλό. Δώστε αρκετές πληροφορίες για να βοηθήσετε τον μαθητή να επανεξετάσει την άποψή του και όχι περισσότερες. Η ανατροφοδότηση που είναι πολύ περίπλοκη δεν προώθησε τη μάθηση σε σύγκριση με την απλούστερη ανατροφοδότηση στη μελέτη που αναφέρει.
• Δώστε σχόλια μετά από μια προσπάθεια. Μην δείξετε την απάντηση πριν ο μαθητής το δοκιμάσει. Η ανασκόπηση αναφέρει ότι οι μελέτες που ελέγχουν αυτό δείχνουν ένα όφελος από την ανατροφοδότηση.
• Αποφύγετε να συγκρίνετε τους μαθητές μεταξύ τους. Η ανασκόπηση παραθέτει κανονιστικές συγκρίσεις, όπως η βαθμολόγηση σε μια καμπύλη, μεταξύ των πραγμάτων που πρέπει να αποφεύγονται. Αναφέρετε σε σχέση με το πρότυπο, όχι σε σχέση με την ομάδα.

Δείτε πώς αυτό αλλάζει ένα μήνυμα σχολίων:

Ο χρόνος είναι επίσης μια επιλογή σχεδιασμού. Η ίδια ανασκόπηση αναφέρει ότι η άμεση ανατροφοδότηση μπορεί να διορθώσει σφάλματα σε πραγματικό χρόνο και είναι καλύτερη για δύσκολες νέες εργασίες, ενώ η καθυστερημένη ανατροφοδότηση έχει συσχετιστεί με καλύτερη μεταφορά μάθησης. Μια λογική ανάγνωση για σενάρια: δώστε άμεση, απλή ανατροφοδότηση ενώ οι άνθρωποι μαθαίνουν την απόφαση για πρώτη φορά και προχωρήστε σε καθυστερημένη, πληρέστερη ανατροφοδότηση μόλις εργαστούν σε περιπτώσεις που βρίσκουν ευκολότερες. Αντιμετωπίστε αυτό ως υπόθεση για να δοκιμάσετε με τους δικούς σας μαθητές, καθώς τα στοιχεία στην ανασκόπηση είναι ανάμεικτα.

4. Σχεδιάστε επαναλήψεις και μια νέα περίπτωση για αξιολόγηση

Μια επανάληψη είναι χρήσιμη για εξάσκηση. Ένας μαθητής που προσπαθεί ξανά αφού διαβάσει συγκεκριμένα σχόλια ενεργεί με βάση τα σχόλια, κάτι που είναι και το ζητούμενο. Αλλά μια επανάληψη στο ίδιο σενάριο ελέγχει κυρίως τη μνήμη της απάντησης.

Κρατήστε τα δύο χωριστά:

• Πρακτική: επιτρέπουν μια αναθεωρημένη προσπάθεια για την ίδια υπόθεση, μετά από ανατροφοδότηση που αναφέρει τι πρέπει να επανεξεταστεί.
• Αξιολόγηση: Χρησιμοποιήστε μια διαφορετική περίπτωση που χρειάζεται την ίδια κρίση, με μια διαφορετική επιφανειακή ιστορία. Εάν ο μαθητής μπορεί να χειριστεί τη δεύτερη περίπτωση, έχει μεταφέρει τη συλλογιστική. Εάν μπορεί να επαναλάβει μόνο την πρώτη, την έχει απομνημονεύσει.

Σχεδιάστε τη βαθμολόγηση πριν από την έναρξη. Αποφασίστε τι θεωρείται κρίσιμο σφάλμα, όπως η παραβίαση ενός ορίου συμμόρφωσης, και βεβαιωθείτε ότι μια καλή βαθμολογία αλλού δεν μπορεί να το κρύψει.

5. Δοκιμάστε το σενάριο με τους μαθητές

Πριν το κυκλοφορήσετε, δοκιμάστε το με δύο ομάδες.

Ένας ειδικός στο θέμα Ελέγχει ότι η κατάσταση είναι ρεαλιστική, οι συνέπειες είναι σωστές και η «καλύτερη» επιλογή είναι υπερασπίσιμη. Εάν δύο έμπειρα άτομα επιλέξουν διαφορετικές επιλογές, είτε το σενάριο είναι ασαφές είτε ο ρόλος επιτρέπει περισσότερες από μία καλές απαντήσεις. Αποφασίστε ποια και γράψτε την ανατροφοδότηση ανάλογα.

Μερικοί αντιπροσωπευτικοί μαθητές περάστε το ενώ παρακολουθείτε. Αναζητήστε αυτά τα σημάδια:

• Διστάζουν στις οδηγίες, επομένως η εντολή είναι ασαφής.
• Απορρίπτουν μια επιλογή αμέσως, επομένως είναι απίθανη.
• Επιλέγουν μια απάντηση και δεν μπορούν να πουν γιατί, επομένως η βαθμολογία μπορεί να ανταμείψει την τύχη.
• Παραλείπουν τα σχόλια, επομένως είναι πολύ μεγάλα ή πολύ γενικά.

Διορθώστε ό,τι βρείτε και μετά εκτελέστε το ξανά με φρέσκια ματιά.

Όπου βοηθάει η διαδραστική παράδοση

Οι διαδραστικές μορφές βοηθούν επειδή κάθε μαθητής δεσμεύεται σε μια επιλογή πριν δει την άποψη της ομάδας. Σε μια ζωντανή συνεδρία, ένας συντονιστής μπορεί να ζητήσει από όλους να επιλέξουν, να δείξει πώς χωρίστηκε η αίθουσα και στη συνέχεια να συζητήσει την επιλογή που δεν επέλεξε κανείς. Το ίδιο σενάριο μπορεί να εκτελεστεί με αυτορυθμιζόμενο ρυθμό για μαθητές που προετοιμάζονται μόνοι τους. Το AhaSlides υποστηρίζει τη διαδραστική μάθηση και τη μετάβαση μεταξύ ζωντανής και αυτορυθμιζόμενης παράδοσης. Ελέγξτε οποιαδήποτε συγκεκριμένη λειτουργία σύνταξης, ανατροφοδότησης ή αναφοράς στην οποία σκοπεύετε να βασιστείτε σε σχέση με τη δική σας ροή εργασίας και αντιμετωπίστε τις λειτουργίες τεχνητής νοημοσύνης, προσομοίωσης και ενσωμάτωσης ως εξωτερικές ή μη επιβεβαιωμένες μέχρι να τις δείτε να λειτουργούν. Για οδηγίες σχετικά με την επιλογή μεταξύ μορφών, ανατρέξτε στην ενότητα πότε να χρησιμοποιείται προσαρμοστική, διαδραστική και ζωντανή μάθηση.

Ένα λειτουργικό παράδειγμα: μια απόφαση επιστροφής χρημάτων.

Ενδεικτικά. Ένας επαγγελματίας που κάνει αυτή την εργασία θα πρέπει να επικυρώσει την περίπτωση και τα κριτήρια απάντησης πριν από τη χρήση.

Η υπόθεση. Ένας πελάτης γράφει ότι μια παραγγελία έφτασε κατεστραμμένη και ζητά πλήρη επιστροφή χρημάτων. Το όριο του μαθητή είναι μια πίστωση έως ένα καθορισμένο ποσό χωρίς έγκριση. Η επιστροφή χρημάτων είναι πάνω από αυτό. Ο διευθυντής βρίσκεται σε μια συνάντηση για δύο ώρες. Οι σημειώσεις της υπόθεσης αναφέρουν ότι ο πελάτης έχει παραγγείλει τέσσερις φορές φέτος.

Τι καλείται να κάνει ο μαθητής. Επιλέξτε πώς θα απαντήσετε, εξηγήστε την επιλογή σας, αναφέρετε τα αποδεικτικά στοιχεία που την υποστηρίζουν και πείτε ποιες περαιτέρω πληροφορίες ή υποστήριξη θα ήθελαν.

Μια αδύναμη αντίδραση. «Θα έδινα την επιστροφή χρημάτων επειδή ο πελάτης είναι αναστατωμένος.» Δεν αναφέρει τίποτα, αγνοεί το όριο και δεν αναφέρει τι λείπει.

Μια πιο δυνατή απάντηση. «Δεν θα επέστρεφα χρήματα πέραν του ορίου μου χωρίς έγκριση. Οι σημειώσεις δείχνουν τέσσερις παραγγελίες φέτος, επομένως αυτός ο πελάτης έχει σημασία και η αξίωση ζημιάς φαίνεται πιθανή, αλλά δεν έχω δει φωτογραφία. Θα προσέφερα μια πίστωση εντός του ορίου μου τώρα, θα έλεγα στον πελάτη πότε θα απαντήσει ο διευθυντής και θα ζητούσα μια φωτογραφία, ώστε η έγκριση να είναι γρήγορη. Θα ήθελα να μάθω αν οι παραδόσεις με ζημιά έχουν ξεχωριστή διαδικασία.»

Σχόλια και επανάληψη. Ο μαθητής που επέλεξε την άμεση επιστροφή χρημάτων βλέπει το μήνυμα που συνδέεται με αυτήν την επιλογή (δείτε τον παραπάνω πίνακα) και του ζητείται να προσπαθήσει ξανά μία φορά. Στη συνέχεια, ο μαθητής αντιμετωπίζει μια διαφορετική περίπτωση, όπως μια καθυστερημένη παράδοση με το ίδιο όριο, για να ελέγξει εάν η συλλογιστική ισχύει.

Τι μαθαίνει ο σχεδιαστής. Εάν το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας επιλέξει την άμεση επιστροφή χρημάτων, ελέγξτε την υπόδειξη πριν κατηγορήσετε τους μαθητές. Το όριο ενδέχεται να μην είναι αρκετά ορατό στο σενάριο.

Μια ρουμπρίκα που μπορείτε να προσαρμόσετε

Βαθμολογήστε κάθε κριτήριο από 0 έως 2. Αυτή είναι μια πρόταση προσαρμογής με έναν επαγγελματία στον ρόλο, όχι ένα επικυρωμένο πρότυπο ετοιμότητας.

Άγκυρες: 0 = απουσιάζει ή δεν υποστηρίζεται. 1 = μερικό, με σχετικές παραλείψεις. 2 = πλήρες και δικαιολογημένο με βάση συμφωνημένα κριτήρια. Ορίστε τα κρίσιμα σφάλματα ξεχωριστά, για παράδειγμα, ενεργώντας πέρα ​​από την εξουσία του μαθητή. Μια συνολική βαθμολογία δεν πρέπει να κρύβει μια κρίσιμη αποτυχία.

Μέτρησε τι άλλαξε

Αποφασίστε εκ των προτέρων ποια στοιχεία θα έδειχναν ότι οι μαθητές μπορούν να λάβουν σωστά την απόφαση. Συγκρίνετε την απόδοση σε μια νέα, απαρατήρητη περίπτωση με μια βασική γραμμή και εξετάστε την ποιότητα της συλλογιστικής καθώς και την επιλογή. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ διαχωρίζουν την αξιολόγηση της μάθησης από την αξιολόγηση του πόσο καλά την εφαρμόζουν οι άνθρωποι στην εργασία και προτείνουν τον σχεδιασμό και των δύο (CDC, αξιολόγηση της εκπαίδευσης: μέτρηση της αποτελεσματικότητας). Πρόκειται για καθοδήγηση μέτρησης, όχι για πρόβλεψη αποτελεσμάτων.

Ορίστε ποιος περιλαμβάνεται, τον παρονομαστή και το χρονοδιάγραμμα. Εάν η απόδοση βελτιωθεί, ελέγξτε τι άλλο άλλαξε την ίδια περίοδο, όπως ένα νέο εργαλείο ή ένα διαφορετικό μείγμα εργασίας, πριν πιστώσετε το σενάριο. Για μια ευρύτερη εικόνα της σύνδεσης της δραστηριότητας με την αξιολόγηση, ανατρέξτε στον οδηγό μας για αντιστοίχιση μαθησιακών δραστηριοτήτων με την Ταξινόμηση του Bloom.

Περιορισμοί που ενδέχεται να παραμείνουν

Ακόμα και ένα καλοσχεδιασμένο σενάριο δεν διορθώνει τα πάντα:

• Ώρα για εξάσκηση. Οι μαθητές χρειάζονται χώρο μέσα στην εβδομάδα τους για να επαναλάβουν την προσπάθεια και να εξετάσουν τη νέα υπόθεση.
• Αδύναμο αρχικό υλικό. Αν η ίδια η διαδικασία είναι ασαφής, κανένα σενάριο δεν μπορεί να τη διδάξει.
• Αυθεντία στην πραγματική δουλειά. Ένας μαθητής μπορεί να έχει καλή συλλογιστική και παρόλα αυτά να μην έχει την εξουσία να ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο στην εργασία.
• ΜΕΤΑΦΟΡΑ. Η πρακτική δείχνει συλλογισμό σε ασφαλές περιβάλλον. Ελέγξτε τη μεταφορά στην εργασία μετά από κατάλληλη έκθεση.

Σχεδιάστε ξεχωριστές διορθώσεις για αυτά και ενημερώστε τους χορηγούς. Ένα σενάριο είναι ένα εργαλείο εξάσκησης, όχι εγγύηση αποτελεσμάτων.

Συχνές ερωτήσεις

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της μάθησης που βασίζεται σε σενάρια και ενός κουίζ;

Ένα κουίζ ελέγχει την ανάκληση γεγονότων. Η μάθηση που βασίζεται σε σενάρια ζητά από τον μαθητή να λάβει μια απόφαση σε μια ρεαλιστική κατάσταση και δείχνει τις συνέπειες, επομένως δοκιμάζει την κρίση του καθώς και τη γνώση του.

Πόσο πρέπει να διαρκεί ένα σενάριο;

Όσο χρειάζεται η απόφαση. Πολλά ισχυρά σενάρια περιέχουν μία απόφαση με λίγες επιλογές. Προσθέστε περισσότερα βήματα μόνο εάν οι μεταγενέστερες αποφάσεις εξαρτώνται από τις προηγούμενες.

Πρέπει η ανατροφοδότηση να είναι άμεση ή καθυστερημένη;

Έρευνα που εξέτασε ο Shute υποδεικνύει ότι η άμεση ανατροφοδότηση ταιριάζει σε δύσκολες νέες εργασίες και η καθυστερημένη ανατροφοδότηση έχει συνδεθεί με καλύτερη μεταφορά σε απλούστερες. Δοκιμάστε και τα δύο με τους μαθητές σας.

Από πού να αρχίσω

Διαλέξτε μία απόφαση στην οποία οι μαθητές σας κάνουν λάθος στην εργασία. Γράψτε τις τέσσερις γραμμές: αυθεντία, συμφραζόμενα, πληροφορίες και συνέπεια. Προσθέστε τρεις πιθανές επιλογές, γράψτε σχόλια για καθεμία που να κατονομάζει τη συνέπεια και μια ερώτηση προς επανεξέταση και, στη συνέχεια, εκτελέστε την με πέντε μαθητές προτού δημιουργήσετε κάτι πιο φανταχτερό.

Για να δείτε πώς ένα σενάριο θα μπορούσε να εκτελεστεί ζωντανά με τη δική σας ομάδα, με την ίδια απόφαση διαθέσιμη με τον δικό σας ρυθμό στη συνέχεια, εξερευνήστε το AhaSlides.