Ένας νέος αναλυτής ολοκληρώνει μια ενότητα σχετικά με τη διαγνωστική συλλογιστική. Ο στόχος στην πρώτη διαφάνεια αναφέρει: «Ανάλυση των αποτελεσμάτων των εξετάσεων και απόφαση για το επόμενο βήμα». Η αξιολόγηση είναι ένα κουίζ δέκα ερωτήσεων που ρωτά ποιος όρος σημαίνει τι. Όλοι περνούν. Ένα μήνα αργότερα, οι ίδιοι μαθητές εξακολουθούν να εξετάζουν κάθε οριακή περίπτωση, επειδή τίποτα στο μάθημα δεν τους ζητούσε να ζυγίσουν τα στοιχεία και να πάρουν μια απόφαση.
Ο στόχος απαιτούσε ανάλυση. Η δραστηριότητα και η αξιολόγηση έλεγξαν την ανάκληση. Αυτή η αναντιστοιχία είναι το πιο συνηθισμένο κενό ευθυγράμμισης στην εταιρική εκπαίδευση και η Ταξινόμηση του Bloom είναι ένας πρακτικός τρόπος για να το εντοπίσετε. Αυτό το άρθρο δείχνει πώς να τη χρησιμοποιήσετε ως βοήθημα σχεδιασμού: γράψτε τον στόχο, επιλέξτε το γνωστικό επίπεδο και, στη συνέχεια, επιλέξτε μια δραστηριότητα και μια αξιολόγηση που απαιτούν το ίδιο πράγμα.
Το αρχικό σενάριο είναι ενδεικτικό, όχι τεκμηριωμένη περίπτωση πελάτη.
Γρήγορα γεγονότα
| Ερώτηση | Απάντηση |
|---|---|
| Σε τι χρησιμεύει εδώ η Ταξινόμηση του Bloom; | Περιγραφή της σκέψης που απαιτεί μια εργασία, έτσι ώστε ο στόχος, η δραστηριότητα και η αξιολόγηση να ταιριάζουν |
| Σε ποια επίπεδα λειτουργεί αυτό το άρθρο; | Ανάλυση και αξιολόγηση, με την ανάκληση ως προϋπόθεση και δημιουργία μόνο όταν χρειάζεται μια νέα λύση |
| Η μορφή παράδοσης καθορίζει το επίπεδο; | Όχι. Ένα κουίζ μπορεί να ελέγξει την ανάκληση ή την ανάλυση. Μια περίπτωση μπορεί να ελέγξει και τα δύο, ανάλογα με το τι πρέπει να κάνει ο μαθητής. |
| Τι δεν καλύπτει η Ταξινόμηση του Bloom; | Φυσικές δεξιότητες, κίνητρα, κανόνες ασφαλείας και περιορισμοί στον χώρο εργασίας |
1. Ξεκινήστε με παρατηρήσιμη απόδοση στην εργασία
Πριν επιλέξετε ένα επίπεδο Bloom, γράψτε τον στόχο ως κάτι που θα μπορούσατε να παρακολουθήσετε κάποιον να κάνει. Ένας χρήσιμος στόχος εργασίας έχει τρία μέρη:
- Ενέργειες: αυτό που κάνει ο μαθητής.
- Συνθήκες: με τι έχουν να δουλέψουν και τι τους λείπει.
- Αποδεκτά αποδεικτικά στοιχεία: αυτό που ένας κριτικός θα δεχόταν ως καλή απάντηση.
Πάρτε το διαγνωστικό παράδειγμα. Η φράση «Κατανόηση διαγνωστικών αποτελεσμάτων» δεν μπορεί να παρατηρηθεί. Αυτό μπορεί:
Δεδομένου μιας περίληψης περίπτωσης με εν μέρει αντικρουόμενα αποτελέσματα, ο μαθητής προτείνει το επόμενο βήμα, αναφέρει τα αποδεικτικά στοιχεία για αυτό και κατονομάζει τις πληροφορίες ή την υποστήριξη που θα χρειαστεί ακόμα.
Η ενέργεια είναι μια σύσταση, η συνθήκη είναι μερικές και αντικρουόμενες πληροφορίες και τα αποδεικτικά στοιχεία είναι μια παρατιθέμενη αιτιολογία συν ένα κατονομασμένο κενό. Όποιος εξετάζει την απάντηση ενός μαθητή ξέρει πώς φαίνεται μια καλή.
Το Κέντρο Eberly του Carnegie Mellon τονίζει το ίδιο σημείο στις οδηγίες του σχετικά με ευθυγράμμιση αξιολογήσεων, στόχων και διδακτικών στρατηγικών: ρωτήστε τι θέλετε να είναι σε θέση να κάνουν οι άνθρωποι, ποιες εργασίες θα το αποκάλυπταν και ποιες δραστηριότητες τους προετοιμάζουν για αυτές τις εργασίες. Δίνει επίσης μια στενή αντιστοιχία με το αρχικό μας σενάριο, έναν στόχο σχετικά με την εφαρμογή αναλυτικών δεξιοτήτων που αξιολογείται μόνο με ανάκληση γεγονότων.
2. Επιλέξτε σχετικούς γνωστικούς στόχους
Η Ταξινόμηση του Bloom, στην αναθεωρημένη της μορφή, κατατάσσει τη γνωστική ζήτηση από την απομνημόνευση και την κατανόηση μέσω της εφαρμογής και της ανάλυσης έως την αξιολόγηση και τη δημιουργία. Σπάνια χρειάζεστε και τα έξι επίπεδα σε ένα μάθημα. Επιλέξτε αυτά που απαιτεί η εργασία.
Για την διαγνωστική εργασία, η ζήτηση βρίσκεται σε δύο σημεία:
- ανάλυση: Χωρίστε την υπόθεση σε μέρη, συγκρίνετε τα αποτελέσματα και διαχωρίστε τι έχει σημασία από αυτό που δεν έχει.
- Αξιολογώ: κρίνετε μεταξύ πιθανών επιλογών έναντι κριτηρίων και υποστηρίξτε την επιλογή.
Δύο άλλα επίπεδα έχουν υποστηρικτικό ρόλο:
- Το να θυμάσαι είναι προϋπόθεση, όχι ο στόχος. Οι μαθητές χρειάζονται τους όρους και τα εύρη αναφοράς προτού μπορέσουν να τους συζητήσουν. Ελέγξτε το με ένα σύντομο κουίζ ανάκλησης και μετά προχωρήστε.
- Η δημιουργία ανήκει μόνο εκεί που η δουλειά απαιτεί κάτι καινούργιο, όπως ο σχεδιασμός ενός πρωτοκόλλου από την αρχή. Μια σύσταση εντός μιας υπάρχουσας διαδικασίας είναι αξιολόγηση, όχι δημιουργία.
Αυτά τα επίπεδα περιγράφουν τι απαιτεί η εργασία από τον μαθητή. Δεν περιγράφουν κάποια μορφή. Η «Ανάλυση» δεν είναι ένας τύπος διαφάνειας ή μια ενότητα μαθήματος. Είναι αυτό που έχει να κάνει ο μαθητής με την ύλη.
3. Συνδυάστε τις δραστηριότητες με τους στόχους
Η μορφή από μόνη της δεν καθορίζει τη γνωστική ζήτηση. Συγκρίνετε δύο δραστηριότητες που θα μπορούσαν να εκτελεστούν τόσο σε μια ζωντανή συνεδρία όσο και σε μια ενότητα με αυτορυθμιζόμενο ρυθμό.
| Δραστηριότητα ανάκλησης | Δραστηριότητα διερμηνείας | |
|---|---|---|
| Εργασία μαθητή | Επιλέξτε τον σωστό ορισμό ενός όρου | Διαβάστε μια περίπτωση με αντικρουόμενα αποτελέσματα και αποφασίστε τι θα κάνετε στη συνέχεια |
| Γνωστική ζήτηση | REMEMBER | Αναλύστε και αξιολογήστε |
| Τι επιβεβαιώνει | Ο μαθητής έχει το προαπαιτούμενο λεξιλόγιο | Ο μαθητής μπορεί να συλλογιστεί με το λεξιλόγιο υπό συνθήκες αβεβαιότητας |
| Ταιριάζει στον στόχο; | Μόνο ως προαπαιτούμενος έλεγχος | Ναι |
Τώρα, παρατηρήστε ότι και οι δύο θα μπορούσαν να είναι ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Μια ερώτηση που ρωτάει «Ποιος όρος περιγράφει το Χ;» είναι η ανάκληση. Μια ερώτηση που παρουσιάζει μια περίπτωση και ρωτάει «Ποιο από αυτά τα επόμενα βήματα υποστηρίζεται καλύτερα από τα στοιχεία και γιατί;» δεν είναι, ειδικά αν ο μαθητής πρέπει να εξηγήσει την επιλογή. Η ίδια μορφή εξυπηρετεί διαφορετικά επίπεδα.
Ένα χρήσιμο τεστ κατά την ανασκόπηση μιας δραστηριότητας: ρωτήστε τι θα μπορούσε να απαντήσει ένας μαθητής που είχε απομνημονεύσει τις σημειώσεις του μαθήματος αλλά δεν είχε ολοκληρώσει ποτέ την εργασία. Αν κατάφερνε να περάσει, η δραστηριότητα είναι έλεγχος ανάκλησης, όπως και να ονομάζεται.
4. Ευθυγράμμιση της αξιολόγησης με την εργασία
Η αξιολόγηση θα πρέπει να ζητά από τους μαθητές να δείξουν τη συλλογιστική που απαιτεί ο στόχος. Εάν ο στόχος λέει «προτείνετε, αναφέρετε αποδεικτικά στοιχεία και αναφέρετε τι λείπει», η αξιολόγηση χρειάζεται τρεις θέσεις για αυτά τα τρία πράγματα.
Ακολουθεί ένα συνοπτικό σύνολο στόχων, δραστηριοτήτων και αξιολογήσεων για το διαγνωστικό παράδειγμα:
| Στοιχείο | Παράδειγμα |
|---|---|
| Σκοπός | Δεδομένης μιας υπόθεσης με εν μέρει αντικρουόμενα αποτελέσματα, προτείνετε το επόμενο βήμα, αναφέρετε τα αποδεικτικά στοιχεία και προσδιορίστε ποιες περαιτέρω πληροφορίες ή υποστήριξη χρειάζονται. |
| Γνωστικό επίπεδο | Ανάλυση και αξιολόγηση (υπόμνημα ως προϋπόθεση) |
| Ενέργεια | Εξασκηθείτε σε περιπτώσεις όπου ένα αποτέλεσμα δείχνει προς τη μία κατεύθυνση και ένα άλλο προς την άλλη· συζητήστε μια ασαφή περίπτωση με έναν συντονιστή ή έναν αξιολογητή. |
| Αξιολόγηση | Μια νέα, απαρατήρητη υπόθεση απαντήθηκε γραπτώς ή φωναχτά: σύσταση, παρατιθέμενα αποδεικτικά στοιχεία, κατονομασμένα κενά |
| Ανατροφοδότηση | Στην ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων και την καταλληλότητα της σύστασης, όχι μόνο στο αν η τελική απάντηση ταιριάζει με ένα κλειδί |
Μια απλή ρουμπρίκα τριών κριτηρίων
Βαθμολογήστε κάθε κριτήριο από 0 έως 2:
| Κριτήριο | Τι να ψάξω |
|---|---|
| Εκτέλεση εργασιών | Ο μαθητής κάνει μια πρόταση και καταγράφει τα στοιχεία που την υποστηρίζουν |
| Αιτιολογία | Ο μαθητής εξηγεί τους περιορισμούς, τις εναλλακτικές λύσεις και την αβεβαιότητα |
| Όρια | Ο μαθητής χρησιμοποιεί εγκεκριμένες διαδικασίες και ζητά βοήθεια όταν οι πληροφορίες ή η εξουσιοδότηση είναι ανεπαρκείς. |
Αγκυρώσεις: 0 σημαίνει απουσία ή μη υποστήριξη, 1 σημαίνει μερική με σχετικές παραλείψεις, 2 σημαίνει πλήρης και δικαιολογημένη με βάση συμφωνημένα κριτήρια. Ορίστε τα κρίσιμα σφάλματα ξεχωριστά και μην αφήσετε ένα υψηλό σύνολο να αποκρύψει μια κρίσιμη αποτυχία.
Αυτή η ρουμπρίκα είναι μια αρχική πρόταση, όχι ένα επικυρωμένο πρότυπο ετοιμότητας. Προσαρμόστε την με κάποιον που κάνει την εργασία και ζητήστε του να ελέγξει την περίπτωση και τα κριτήρια απάντησης πριν τα χρησιμοποιήσετε.
Πού ταιριάζει η ζωντανή και η αυτορυθμιζόμενη παράδοση
Μόλις ο σχεδιασμός είναι σαφής, η παράδοση αποτελεί ξεχωριστή απόφαση. Μια λογική ακολουθία για το παράδειγμα:
- Προετοιμασία: στοχευμένη αυτορυθμιζόμενη μελέτη των κανόνων και των εννοιών, με σύντομο έλεγχο ανάκλησης για την επιβεβαίωση των προαπαιτούμενων.
- Πρακτική: διαδραστική ή υποβοηθούμενη πρακτική εξέτασης περιστατικών με ανατροφοδότηση σχετικά με την ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων και την καταλληλότητα της σύστασης.
- Αναθεώρηση και μεταφορά: μια ζωντανή συζήτηση για μια διφορούμενη επιλογή, στη συνέχεια μια νέα περίπτωση ή μια εποπτευόμενη εργασία, με ζωντανή καθοδήγηση ή ασύγχρονη ανασκόπηση, ανάλογα με την ομάδα.
AhaSlides Υποστηρίζει τη διαδραστική μάθηση, την προσαρμοστική μάθηση και την εναλλαγή μεταξύ ζωντανής και αυτορυθμιζόμενης εκπαίδευσης. Αν θέλετε να δείτε πώς θα λειτουργούσαν αυτά για μια τέτοια εργασία, ζητήστε μια επίδειξη σε σχέση με τη δική σας περίπτωση και επιβεβαιώστε τις συγκεκριμένες λειτουργίες σύνταξης, ανατροφοδότησης και αναφοράς που χρειάζεστε κατά τη διάρκεια αυτής. Χαρακτηριστικά όπως η δημιουργία τεχνητής νοημοσύνης, οι προσομοιωτές, η εικονική πραγματικότητα ή οι ενσωματώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εξωτερικά ή μη επιβεβαιωμένα μέχρι να τα δείτε να λειτουργούν.
5. Εξετάστε τα όρια της ταξινόμησης
Η Ταξινόμηση του Bloom περιγράφει τη γνωστική λειτουργία. Σας βοηθά να αναρωτηθείτε εάν μια εργασία χρειάζεται ανάκληση, ανάλυση ή κρίση. Δεν σας λέει όλα όσα χρειάζεστε για να σχεδιάσετε ένα καλό πρόγραμμα:
- Φυσικές και διαδικαστικές δεξιότητες χρειάζονται πρακτική εξάσκηση και παρατήρηση, όχι μόνο γνωστική ευθυγράμμιση.
- Κινητοποίηση επηρεάζει το αν οι άνθρωποι προσπαθούν, ό,τι και να λέει ο στόχος.
- Ασφάλεια και συμμόρφωση Οι εργασίες απαιτούν εγκεκριμένες διαδικασίες και έναν εξειδικευμένο ειδικό για την υπογραφή του περιεχομένου.
- Περιορισμοί στον χώρο εργασίας όπως η πίεση χρόνου, το προσωπικό, τα εργαλεία και η εξουσία μπορούν να παραμείνουν σε ισχύ και αφού οι εκπαιδευόμενοι έχουν καλή απόδοση στην εκπαίδευση.
Έτσι, όταν αξιολογείτε το σχέδιο, διαχωρίστε τι μπορεί να αλλάξει η εκπαίδευση από τι δεν μπορεί. Μετρήστε την απόδοση της εργασίας, την ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων και την καταλληλότητα του προκύπτοντος σχεδίου μάθησης σε μια νέα περίπτωση, συγκρίνετέ το με μια γραμμή βάσης και ορίστε την ομάδα, τον χρόνο και τον παρονομαστή πριν ξεκινήσετε. Εάν οτιδήποτε άλλο άλλαξε στον χώρο εργασίας κατά την ίδια περίοδο, αναφέρετέ το πριν αποδώσετε αποτελέσματα στην εκπαίδευση. Οδηγίες του CDC για την αξιολόγηση της εκπαίδευσης είναι ένα χρήσιμο πλαίσιο για τον διαχωρισμό της μάθησης από τη μεταφορά. Είναι ένα πλαίσιο μέτρησης, όχι μια πρόβλεψη λειτουργικής βελτίωσης.
Ερωτήσεις που πρέπει να απαντήσετε πριν ολοκληρώσετε το σχέδιο
Ποια στοιχεία θα έδειχναν ότι οι μαθητές μπορούν να ευθυγραμμίσουν έναν γνωστικό στόχο με μια δραστηριότητα και μια αξιολόγηση; Ένας μαθητής ή μια ομάδα σχεδιασμού μπορεί να πάρει έναν στόχο, να ονομάσει το επίπεδο που απαιτεί, να επιλέξει μια δραστηριότητα που απαιτεί αυτό το επίπεδο και να γράψει μια αξιολόγηση όπου μια απάντηση μόνο με ανάκληση δεν θα περνούσε. Η παραπάνω ρουμπρίκα είναι ένας τρόπος για να το καταγράψετε αυτό.
Ποιοι περιορισμοί θα μπορούσαν να παραμείνουν ακόμη και μετά τη βελτίωση της απόδοσης της εργασίας; Φόρτος εργασίας, εργαλεία, όρια εξουσιών, πολιτική και κίνητρα. Αυτά χρειάζονται τους δικούς τους ιδιοκτήτες και τις δικές τους λύσεις.
Επόμενο βήμα
Χρησιμοποιήστε τον πίνακα στόχων, δραστηριοτήτων και αξιολόγησης στην ενότητα 4 ως καμβά για το δικό σας μάθημα. Συμπληρώστε μία γραμμή για κάθε στόχο και σημειώστε οποιαδήποτε γραμμή στην οποία η αξιολόγηση θα ήταν επιτυχής για έναν μαθητή που έχει αποστηθίσει μόνο τις σημειώσεις.
Αν θέλετε να δοκιμάσετε το στάδιο της εξάσκησης με τη δική σας περίπτωση, κλείστε μια επίδειξη του AhaSlides και ζητήστε από την ομάδα να εξηγήσει πώς η διαδραστική και προσαρμοστική μάθηση, καθώς και η ζωντανή και αυτορυθμιζόμενη παράδοση, θα λειτουργούσαν για αυτό.
