Η επιτυχία στο κουίζ την ημέρα της εκπαίδευσης λέει λίγα για το τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι έξι εβδομάδες αργότερα. Η διατήρηση δεν συμβαίνει στο τέλος ενός μαθήματος. Σχεδιάζεται εκ των υστέρων, με μεταγενέστερη εξάσκηση που απλώνεται και ελέγχεται. Αυτός ο οδηγός απευθύνεται σε επικεφαλής Μεταπτυχιακών και Αναπτυξιακών Σχολών, σχεδιαστές διδασκαλίας και διευθυντές εκπαίδευσης. Καλύπτει πέντε αποφάσεις: τι πρέπει να διατηρηθεί, ποιες εργασίες ανάκτησης και εκτέλεσης θα χρησιμοποιηθούν, πώς να προγραμματιστούν, πώς να δοθεί ανατροφοδότηση και πώς να αξιολογηθεί η καθυστερημένη διατήρηση και μεταφορά. Διαχωρίζει επίσης δύο πράγματα που είναι εύκολο να συγχέονται: τη διατήρηση των γεγονότων στη μνήμη και τη διατήρηση ολόκληρης της δεξιότητας της εργασίας σε λειτουργική κατάσταση. Η περίπτωση και η ρουμπρίκα είναι παραδείγματα: ζητήστε από τον διευθυντή του ρόλου να τα εξετάσει πρώτα.
Τι λέει και τι δεν λέει η έρευνα
Δύο ευρήματα από την έρευνα για τη μνήμη αξίζει να γνωρίζουμε. Σε μια μελέτη του 2006 των Roediger και Karpicke, φοιτητές που ήταν δοκιμασμένο σε ένα απόσπασμα αντί να το ξαναδιαβάσετε θυμήθηκε περισσότερα από αυτό μια εβδομάδα αργότερα, παρόλο που η επανάγνωση φάνηκε πιο αποτελεσματική βραχυπρόθεσμα. Μια ανασκόπηση του 2006 από τον Cepeda και τους συναδέλφους του κατανεμημένες μελέτες πρακτικής διαπίστωσαν ότι η εξάσκηση στην εξάσκηση με την πάροδο του χρόνου βελτιώνει την ανάκληση αργότερα και ότι το καλύτερο κενό εξαρτάται από το χρονικό διάστημα που πρέπει να διατηρηθεί το υλικό.
Και οι δύο είναι εργαστηριακές μελέτες, κυρίως με φοιτητές και κυρίως ανάκλησης. Υποστηρίζουν την ανάκτηση και την απόσταση μεταξύ των εργασιών ως ορθές επιλογές σχεδιασμού. Δεν σας λένε το σωστό διάστημα για το εργατικό δυναμικό σας και δεν λένε πολλά για τις σύνθετες εργασιακές εργασίες. Αντιμετωπίστε τες ως λόγο για να δοκιμάσετε το δικό σας πρόγραμμα, όχι ως τύπο.
Γρήγορα γεγονότα
| Ερώτηση | Σύντομη απάντηση |
|---|---|
| Τι ελέγχετε; | Ανάκληση για γεγονότα που πρέπει να είναι γνωστά και νέες περιπτώσεις εργασιών για δεξιότητες. |
| Τι καθορίζει το χρονοδιάγραμμα; | Πόσο συχνά χρησιμοποιείται η εργασία, πόσο επικίνδυνο είναι ένα σφάλμα και τι δείχνουν τα στοιχεία του μαθητή. |
| Τι δίνει ανατροφοδότηση; | Επεξηγήσεις μετά από κάθε ανάκτηση, με επιπλέον εξάσκηση που στοχεύει στα παρατηρούμενα κενά. |
| Πώς δοκιμάζετε τη διατήρηση; | Καθυστερημένη ανάκληση και καθυστερημένη εκτέλεση εργασίας, αξιολογούνται ξεχωριστά. |
| Υπάρχει ένα σωστό διάστημα; | Όχι. Μην αντιγράφετε ένα καθολικό πρόγραμμα. |
| Τι δεν μπορεί να διορθώσει; | Μια εργασία που κανείς δεν κάνει εν ώρα εργασίας και μια διαδικασία που έχει αλλάξει. |
1. Προσδιορίστε τι πρέπει να διατηρηθεί
Διαχωρίστε τι πρέπει να ανακληθεί από τι πρέπει να εκτελεστεί. Ένα όριο δόσης, ένα όριο πολιτικής ή ένας κανόνας ασφαλείας είναι ένα γεγονός που πρέπει να σας έρθει γρήγορα στο μυαλό. Η διαχείριση ενός δύσκολου πελάτη ή η διάγνωση ενός σφάλματος είναι μια δεξιότητα που απαιτεί απόδοση, όχι ανάκληση. Στη συνέχεια, ρωτήστε πόσο συχνά ο εργαζόμενος εκπληρώνει την εργασία. Κάτι που γίνεται καθημερινά διατηρείται. Κάτι που γίνεται δύο φορές το χρόνο, όπως ένα βήμα έκτακτης ανάγκης, φθείρεται εκτός αν το εξασκήσετε.
2. Επιλογή εργασιών ανάκτησης και απόδοσης
Χρησιμοποιήστε την ανάκτηση για τη γνώση: σύντομες ερωτήσεις που ζητούν από τους ανθρώπους να παράγουν την απάντηση, όχι να την αναγνωρίζουν. Χρησιμοποιήστε νέες περιπτώσεις εργασιών για εφαρμογή: μια νέα κατάσταση, όχι αυτή από την εκπαίδευση. Οι δύο αυτές περιπτώσεις δίνουν διαφορετικά στοιχεία. Ένας μαθητής που θυμάται έναν κανόνα έχει δείξει μνήμη. Ένας μαθητής που τον εφαρμόζει σε μια νέα περίπτωση έχει δείξει περισσότερα. Ο οδηγός μας για αντιστοίχιση μαθησιακών δραστηριοτήτων με την ταξινόμηση του Bloom εξηγεί πώς να αντιστοιχίσετε τη δραστηριότητα με τη ζήτηση.
3. Προγραμματίστε την εξάσκηση γύρω από τον κίνδυνο και τη χρήση
Επιλέξτε διαστήματα με βάση τη χρήση της εργασίας, τον κίνδυνο και τα στοιχεία του μαθητή. Μια σπάνια χρησιμοποιούμενη εργασία υψηλού κινδύνου χρειάζεται περισσότερη πρόβα από μια καθημερινή εργασία χαμηλού κινδύνου. Οι μαθητές που απαντούν σωστά και γρήγορα μπορούν να κληθούν σε λιγότερο συχνά. Οι μαθητές που δυσκολεύονται μπορούν να κληθούν σε νωρίτερα. Μην παρουσιάζετε ένα πρόγραμμα ως κατάλληλο για κάθε εργατικό δυναμικό: καταγράψτε τα αρχικά σας διαστήματα ως υπόθεση και στη συνέχεια προσαρμόστε τα με βάση τα καθυστερημένα αποτελέσματα.
Ένα αρχικό σκίτσο: ένας σύντομος έλεγχος λίγες μέρες μετά την εκπαίδευση, ένας άλλος λίγες εβδομάδες αργότερα, και στη συνέχεια ένας στο σημείο που είναι πιθανό να προκύψει η εργασία, όπως πριν από μια εποχιακή κορύφωση. Αντιμετωπίστε αυτά ως υποκατάστατα για δοκιμή, όχι ως συνιστώμενους αριθμούς.
4. Δώστε σχόλια και προσαρμόστε την υποστήριξη
Εξηγήστε τη σωστή απάντηση, όχι μόνο ότι ο μαθητής έκανε λάθος. Στοχεύστε σε επιπλέον εξάσκηση στα στοιχεία που χάσατε και κλιμακώστε την συζήτηση σε έναν εκπαιδευτή ή προπονητή όταν η ίδια παρεξήγηση επιμένει σε όλες τις προσπάθειες. Τα επίμονα λάθη συνήθως σημαίνουν ότι η αρχική εξήγηση ήταν αδύναμη, όχι ότι ο μαθητής χρειάζεται περισσότερη επανάληψη.
5. Αξιολόγηση της καθυστερημένης διατήρησης και μεταφοράς
Αξιολογήστε ξεχωριστά την καθυστερημένη ανάκληση και την καθυστερημένη εκτέλεση μιας εργασίας. Μια ομάδα μπορεί να θυμάται τον κανόνα και παρόλα αυτά να τον εφαρμόζει λανθασμένα. Στη συνέχεια, ελέγξτε εάν η καλύτερη διατήρηση εφαρμόζεται στην πραγματική εργασία: μια παρατήρηση του διευθυντή ή μια ανασκόπηση μιας πρόσφατης εργασίας. Ο οδηγός μας για αξιολόγηση της κρίσης και επίλυση προβλημάτων στην εκπαίδευση καλύπτει τη βαθμολόγηση και τη βαθμονόμηση, και τον οδηγό μας για εφαρμογή πιλοτικού προγράμματος που μετρά τη μάθηση και τη μεταφορά στον χώρο εργασίας δείχνει πώς να δοκιμάσετε πρώτα ένα σχέδιο σε μια μικρή ομάδα.
Μια λειτούργησε με σχόλια και επανάληψη της προσπάθειας
Ενδεικτικά. Ο σχεδιαστής διδασκαλίας ή ο υπεύθυνος εκπαίδευσης θα πρέπει να επικυρώσει την περίπτωση και τα κριτήρια απάντησης πριν από τη χρήση.
Η υπόθεση. Η ομάδα σας έχει καλή απόδοση σε ένα κουίζ αμέσως μετά από μια νέα εκπαίδευση στη διαδικασία επιστροφών, και στη συνέχεια δυσκολεύεται με μια υπόθεση επιστροφών έξι εβδομάδες αργότερα.
Το έργο. Σχεδιάστε την ανάκτηση και τους καθυστερημένους ελέγχους απόδοσης. Εξηγήστε τις επιλογές σας, αναφέρετε τα στοιχεία που χρησιμοποιήσατε και πείτε τι χρειάζεται ακόμη να γνωρίζετε.
Μια πρώτη προσπάθεια. «Στείλτε το ίδιο κουίζ ξανά κάθε Παρασκευή για τις επόμενες δέκα εβδομάδες.» Ο αξιολογητής ρωτά αν το κουίζ εξετάζει τις ίδιες ερωτήσεις που ήδη γνωρίζουν οι άνθρωποι, αν ελέγχει τον χειρισμό μιας υπόθεσης ή μόνο την ανάκληση και πόσο συχνά κάποιος θα συναντήσει μια υπόθεση επιστροφής. Ο μαθητής δεν έχει απάντηση σε καμία από αυτές.
Σχόλια και επανάληψη. Ο αξιολογητής επισημαίνει ότι η επανάληψη των ίδιων στοιχείων εκπαιδεύει τους ανθρώπους στα στοιχεία και ότι ένα κουίζ δεν μπορεί να δείξει εάν μπορούν να χειριστούν μια υπόθεση. Ο μαθητής καλείται να υποβάλει ένα νέο σχέδιο.
Μια πιο δυνατή προσπάθεια. Ο μαθητής διαχωρίζει πέντε γεγονότα που πρέπει να ανακαλέσει, όπως το χρονικό περιθώριο επιστροφής και τα όρια έγκρισης επιστροφής χρημάτων, από μία δεξιότητα, τη διαχείριση μιας ασυνήθιστης επιστροφής. Τα γεγονότα λαμβάνουν σύντομες ερωτήσεις ανάκτησης με εξηγήσεις, λίγες ημέρες και λίγες εβδομάδες μετά την εκπαίδευση. Η δεξιότητα λαμβάνει μια νέα περίπτωση κάθε φορά, η οποία βαθμολογείται με μια ρουμπρίκα. Η συχνότητα αυξάνεται για τους σπάνια εμφανιζόμενους τύπους περιστατικών. Η καθυστερημένη ανάκληση και η καθυστερημένη απόδοση περιστατικών αναφέρονται ξεχωριστά και ένας διευθυντής εξετάζει δύο πραγματικές επιστροφές την όγδοη εβδομάδα. Λένε τι χρειάζονται ακόμα: πόσο συχνά εμφανίζεται κάθε τύπος περίπτωσης και ποιος είναι υπεύθυνος για τους κανόνες της διαδικασίας εάν αλλάξουν.
Γιατί κάθε απάντηση είναι υπερασπίσιμη ή ελλιπής. Κρίνετε με βάση τα εγκεκριμένα κριτήρια, όχι το γούστο του κριτή. Η πρώτη προσπάθεια συγχέει την επανάληψη με τη διατήρηση της μνήμης και δεν μπορεί να δείξει την απόδοση της εργασίας, επομένως μετράει ως κρίσιμο σφάλμα. Η δεύτερη αντιστοιχίζει τη δραστηριότητα με τη ζήτηση, ορίζει το χρονοδιάγραμμα με βάση τη χρήση και τον κίνδυνο και μετρά τόσο την ανάκληση όσο και την απόδοση.
Βαθμολογήστε το σχέδιο
Βαθμολογήστε κάθε κριτήριο από το 0 έως το 2. Προσαρμόστε το με τον ειδικό σας: αυτή η ρουμπρίκα είναι ένα προτεινόμενο σημείο εκκίνησης, όχι ένα επικυρωμένο πρότυπο ετοιμότητας.
| Κριτήριο | 0: απουσιάζει ή δεν υποστηρίζεται | 1: μερικό, με παραλείψεις | 2: πλήρες και δικαιολογημένο |
|---|---|---|---|
| Εκτέλεση εργασιών | Επαναλαμβάνει το αρχικό κουίζ. | Προγραμματίζει ελέγχους αλλά μόνο για ανάκληση. | Ανάκτηση σχεδίων για γεγονότα και νέα περιστατικά για δεξιότητες. |
| Αιτιολογία | Δεν δίνει καμία εξήγηση για τα διαστήματα. | Δίνει έναν λόγο αλλά όχι χρήση ή κίνδυνο. | Ορίζει διαστήματα με βάση τη χρήση, τον κίνδυνο και τα αποδεικτικά στοιχεία, και δηλώνει τι είναι αβέβαιο. |
| Όρια | Ισχυρίζεται ότι ένα πρόγραμμα ταιριάζει σε όλους. | Οι σημειώσεις περιορίζονται χωρίς σχέδιο για τη δοκιμή τους. | Αντιμετωπίζει το χρονοδιάγραμμα ως υπόθεση και ορίζει τον τρόπο προσαρμογής του. |
Ορίστε τα κρίσιμα σφάλματα ξεχωριστά, για παράδειγμα αναφέροντας μια βαθμολογία ανάκλησης ως απόδειξη της ικανότητας για την εργασία. Μια συνολική βαθμολογία δεν πρέπει ποτέ να κρύβει μια κρίσιμη αποτυχία.
Για να ελέγξετε το σχέδιο, συγκρίνετε μια γραμμή βάσης με μια μη ορατή καθυστερημένη εργασία και ορίστε τον πληθυσμό, τον παρονομαστή και τον χρονισμό πριν ξεκινήσετε. Μετρήστε την απόδοση της εργασίας, την ποιότητα των συλλεγόμενων στοιχείων και την καταλληλότητα του προκύπτοντος σχεδιασμού μάθησης. Αναζητήστε ταυτόχρονες αλλαγές, όπως μια ενημέρωση διαδικασίας ή ένα νέο εργαλείο, πριν πιστώσετε τους ελέγχους.
Όπου βοηθάει η διαδραστική παράδοση
Οι διαδραστικές μορφές βοηθούν στο σημείο όπου οι άνθρωποι πρέπει να δεσμευτούν πριν δουν τι επέλεξαν οι άλλοι. Σε μια ζωντανή επανάληψη, ένας συντονιστής μπορεί να ζητήσει από κάθε μέλος της ομάδας να πληκτρολογήσει την απάντησή του σε μια υπόθεση επιστροφών και στη συνέχεια να δείξει την κατανομή πριν από τη συζήτηση. Ο αυτορυθμιζόμενος ρυθμός παράδοσης ταιριάζει στις ερωτήσεις με διαστήματα μεταξύ των συνεδριών. AhaSlides, μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα αλληλεπίδρασης για ομάδες και τάξεις, υποστηρίζει διαδραστική μάθηση και παράδοση τόσο σε πραγματικό χρόνο όσο και σε προσωπικό ρυθμό. Ελέγξτε πώς θα εκτελέσετε το πρόγραμμα με βάση τη δική σας ροή εργασίας προτού βασιστείτε σε αυτό.
Τι δεν θα διορθώσουν οι έλεγχοι διατήρησης
- Μια δουλειά που κανείς δεν κάνει. Το να κάνεις πρόβα για κάτι που η δουλειά δεν ζητάει ποτέ είναι σπατάλη χρόνου.
- Μια αλλαγμένη διαδικασία. Η καλύτερη ανάμνηση ενός παλιού κανόνα είναι χειρότερη από την απουσία του.
- Κακή πρώτη διδασκαλία. Η τήρηση αποστάσεων βοηθά τους ανθρώπους να διατηρούν αυτά που κατάλαβαν, όχι αυτά που δεν κατάλαβαν ποτέ.
- Όρια αποδεικτικών στοιχείων. Η έρευνα βασίζεται κυρίως στην ανάκληση σε εργαστήριο. Μετρήστε τον δικό σας πληθυσμό.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι η διαστημική μάθηση στην εκπαίδευση στον χώρο εργασίας;
Κατανομή της πρακτικής και των ελέγχων με την πάροδο του χρόνου, αντί να τα παραδίδουμε όλα σε μία συνεδρία, έτσι ώστε οι άνθρωποι να διατηρούν ό,τι έμαθαν.
Πόσο συχνά πρέπει να εκτελείτε ελέγχους διατήρησης;
Εξαρτάται από το πόσο συχνά χρησιμοποιείται η εργασία, πόσο επικίνδυνο είναι ένα σφάλμα και τι δείχνουν οι μαθητές. Ξεκινήστε με μια υπόθεση και προσαρμόστε την με τα καθυστερημένα αποτελέσματα.
Αρκεί ένα κουίζ για να δείξει τη διατήρηση;
Ένα κουίζ δείχνει την ανάκληση. Δεν δείχνει ότι κάποιος μπορεί να χειριστεί μια νέα υπόθεση. Αξιολογήστε την καθυστερημένη ανάκληση και την καθυστερημένη απόδοση ξεχωριστά.
Λειτουργεί η απόσταση τόσο για τις δεξιότητες όσο και για τα γεγονότα;
Τα ισχυρότερα στοιχεία είναι η ανάκληση. Για τις δεξιότητες, χρησιμοποιήστε νέες περιπτώσεις και εποπτευόμενη παρατήρηση και δοκιμάστε το δικό σας πρόγραμμα.
Ποιος πρέπει να εξετάσει το σχέδιο και τη ρουμπρίκα;
Ο διευθυντής του ρόλου και ένας σχεδιαστής διδασκαλίας ή διευθυντής εκπαίδευσης, πριν βαθμολογηθεί κάποιος.
Από πού να αρχίσω
Επιλέξτε μία εκπαίδευση που οι άνθρωποι ολοκληρώνουν καλά και δεν την εφαρμόζουν σωστά. Καταγράψτε τα στοιχεία και τις δεξιότητές της, ορίστε έναν πρώτο έλεγχο λίγες μέρες αργότερα και έναν δεύτερο λίγες εβδομάδες αργότερα και βαθμολογήστε μια νέα περίπτωση στη δεύτερη. Συγκρίνετε την καθυστερημένη ανάκληση με την καθυστερημένη απόδοση και, στη συνέχεια, προσαρμόστε την.
Για να δείτε πώς ένα πρόγραμμα όπως αυτό θα μπορούσε να εκτελεστεί ζωντανά ή με αυτορυθμιζόμενο ρυθμό, εξερευνήστε AhaSlides.
