Het halen van een quiz op de trainingsdag zegt weinig over wat mensen zes weken later kunnen. Het onthouden van kennis vindt niet plaats aan het einde van een cursus. Het wordt er achteraf ingebouwd, met latere oefeningen die verspreid over de trainingsperiode worden uitgevoerd en gecontroleerd. Deze handleiding is bedoeld voor leidinggevenden op het gebied van leren en ontwikkeling, instructieontwerpers en trainingsmanagers. Het behandelt vijf beslissingen: wat moet er onthouden worden, welke ophaal- en uitvoeringstaken moeten worden gebruikt, hoe deze moeten worden ingepland, hoe feedback moet worden gegeven en hoe uitgesteld onthouden en transfer moet worden geëvalueerd. Het maakt ook onderscheid tussen twee zaken die gemakkelijk door elkaar gehaald kunnen worden: feiten onthouden en een volledige taakvaardigheid op peil houden. De casus en de beoordelingscriteria dienen ter illustratie: vraag de manager van de betreffende functie om deze eerst te beoordelen.
Wat het onderzoek wel en niet zegt
Twee bevindingen uit het geheugenonderzoek zijn het vermelden waard. In een onderzoek uit 2006 van Roediger en Karpicke bleken studenten die Getoetst op een tekstfragment in plaats van het opnieuw te lezen. Ik herinnerde me er een week later meer van, ook al voelde herlezen op de korte termijn effectiever aan. Een overzicht uit 2006 van Cepeda en collega's van gedistribueerde praktijkstudies Uit onderzoek is gebleken dat het spreiden van oefeningen over een langere periode het latere geheugen verbetert, en dat de optimale tussenperiode afhangt van hoe lang het materiaal bewaard moet worden.
Beide studies zijn laboratoriumonderzoeken, voornamelijk met studenten en voornamelijk gebaseerd op het reproduceren van informatie. Ze ondersteunen het principe van ophalen van informatie en de spreiding ervan als verstandige ontwerpkeuzes. Ze geven echter geen uitsluitsel over het juiste interval voor uw personeel en zeggen weinig over complexe taken. Beschouw ze als een reden om uw eigen planning te testen, niet als een pasklare formule.
Faktenüberblick
| Vraag | Kort antwoord |
|---|---|
| Wat controleer je? | Herhaal de feiten die je moet kennen en gebruik nieuwe casussen om je vaardigheden te oefenen. |
| Wat bepaalt het schema? | Hoe vaak de taak wordt gebruikt, hoe riskant een fout is en wat het bewijsmateriaal van de leerling aantoont. |
| Wat geeft feedback? | Na elke herhaling worden uitleg gegeven, met extra oefeningen gericht op geconstateerde hiaten. |
| Hoe test je de kennisretentie? | Het uitgestelde geheugen en de uitgestelde taakuitvoering worden afzonderlijk beoordeeld. |
| Is er één juist interval? | Nee. Kopieer geen universeel schema. |
| Wat kan het niet repareren? | Een taak die niemand meer uitvoert op het werk, en een proces dat is veranderd. |
1. Bepaal wat bewaard moet blijven.
Maak onderscheid tussen wat herinnerd moet worden en wat uitgevoerd moet worden. Een doseringslimiet, een beleidsdrempel of een veiligheidsregel is een feit dat snel te binnen moet schieten. Omgaan met een lastige klant of een storing diagnosticeren is een vaardigheid die prestatie vereist, geen herinnering. Vraag vervolgens hoe vaak de medewerker de taak uitvoert. Iets dat dagelijks wordt gedaan, blijft zichzelf onderhouden. Iets dat slechts twee keer per jaar wordt gedaan, zoals een noodprocedure, verliest aan kracht tenzij het wordt geoefend.
2. Selecteer ophaal- en uitvoeringstaken
Gebruik het ophalen van informatie om kennis te vergaren: korte vragen waarbij mensen gevraagd worden het antwoord te geven, niet om het te herkennen. Gebruik nieuwe casussen voor toepassing: een nieuwe situatie, niet die uit de training. De twee leveren verschillend bewijs op. Een leerling die een regel kan oproepen, heeft geheugen getoond. Een leerling die de regel toepast op een nieuwe casus, heeft meer geheugen getoond. Onze handleiding voor Leeractiviteiten afstemmen op de taxonomie van Bloom legt uit hoe de activiteit op de vraag afgestemd kan worden.
3. Plan de oefening rond risico en gebruik.
Kies de intervallen op basis van het gebruik van de taak, het risico en de feedback van de leerling. Een zelden gebruikte, risicovolle taak vereist meer oefening dan een dagelijkse, risicoarme taak. Leerlingen die correct en snel antwoorden, kunnen minder vaak worden gevraagd. Leerlingen die moeite hebben, kunnen eerder worden gevraagd. Presenteer niet één schema als geschikt voor alle werknemers: noteer de beginintervallen als een hypothese en pas ze vervolgens aan op basis van de resultaten.
Een eerste schets: een korte controle een paar dagen na de training, nog een paar weken later, en dan een op het moment dat de taak zich waarschijnlijk zal voordoen, bijvoorbeeld vóór een seizoenspiek. Beschouw dit als tijdelijke testmomenten, niet als aanbevolen aantallen.
4. Geef feedback en pas de ondersteuning aan.
Leg het juiste antwoord uit, niet alleen dat de leerling het fout had. Besteed extra oefening aan de onderdelen die de leerling niet goed heeft begrepen en schakel een instructeur of coach in als hetzelfde misverstand zich bij meerdere pogingen blijft voordoen. Aanhoudende fouten betekenen meestal dat de oorspronkelijke uitleg zwak was, niet dat de leerling meer herhaling nodig heeft.
5. Evalueer de vertraagde retentie en overdracht.
Beoordeel uitgestelde herinnering en uitgestelde taakuitvoering afzonderlijk. Een team kan de regel onthouden en deze toch verkeerd toepassen. Controleer vervolgens of een betere retentie zich vertaalt naar de praktijk: een observatie door een manager of een evaluatie van een recente taak. Onze handleiding voor het beoordelen van oordeelsvermogen en probleemoplossend vermogen tijdens de training behandelt scoreberekening en kalibratie, en onze handleiding voor Een pilotproject uitvoeren om de leerprestaties en de overdracht van kennis naar de werkvloer te meten. Dit laat zien hoe je een ontwerp eerst op een kleine groep kunt testen.
Een uitgewerkte casus met feedback en een nieuwe poging.
Ter illustratie. De instructieontwerper of trainingsmanager dient de casus en de antwoordcriteria te valideren alvorens deze te gebruiken.
De zaak. Uw team presteert goed op een quiz direct na een nieuwe training over het retourproces, maar loopt vervolgens vast met een retourzaak zes weken later.
De taak. Plan voor het ophalen van gegevens en het uitvoeren van prestatiecontroles met vertraging. Licht uw keuzes toe, vermeld het bewijsmateriaal dat u hebt gebruikt en geef aan wat u nog moet weten.
Een eerste poging. "Stuur dezelfde quiz elke vrijdag opnieuw gedurende de komende tien weken." De beoordelaar vraagt of de quiz dezelfde vragen toetst die mensen al kennen, of hij het afhandelen van een casus controleert of alleen het reproduceren ervan, en hoe vaak iemand een retourcasus zal tegenkomen. De cursist heeft op geen van deze vragen een antwoord.
Feedback en opnieuw proberen. De beoordelaar wijst erop dat het herhalen van dezelfde onderwerpen mensen traint in die onderwerpen, en dat een quiz niet kan aantonen of ze een casus aankunnen. De cursist wordt gevraagd een nieuw plan te presenteren.
Een serieuzere poging. De cursist koppelt vijf feiten die onthouden moeten worden, zoals de retourtermijn en de goedkeuringslimieten voor terugbetalingen, aan één vaardigheid: het afhandelen van een ongebruikelijke retourzending. De feiten worden aangevuld met korte vragen en uitleg, enkele dagen en enkele weken na de training. De vaardigheid krijgt telkens een nieuwe casus, die beoordeeld wordt aan de hand van een rubric. De frequentie wordt verhoogd voor de minder vaak voorkomende casustypen. De vertraagde herinnering en de vertraagde prestaties bij de casus worden apart gerapporteerd, en een manager beoordeelt twee echte retourzendingen in week acht. De manager geeft aan wat er nog nodig is: hoe vaak elk casustype voorkomt en wie verantwoordelijk is voor de procesregels als deze wijzigen.
Waarom elk antwoord verdedigbaar of onvolledig is. Beoordeel aan de hand van de goedgekeurde criteria, niet op basis van de persoonlijke smaak van de beoordelaar. De eerste poging verwart herhaling met het onthouden van informatie en kan de taakuitvoering niet aantonen, waardoor deze als een cruciale fout wordt beschouwd. De tweede poging stemt de activiteit af op de vraag, stelt het schema vast op basis van gebruik en risico, en meet zowel het onthouden van informatie als de uitvoering.
Beoordeel het plan
Geef elk criterium een score van 0 tot 2. Pas de score aan in overleg met uw specialist: deze beoordelingsmatrix is een voorgesteld uitgangspunt, geen gevalideerde norm voor paraatheid.
| Criterium | 0: afwezig of niet ondersteund | 1: gedeeltelijk, met weglatingen | 2: volledig en gerechtvaardigd |
|---|---|---|---|
| Taakuitvoering | Herhaalt de oorspronkelijke quiz. | De planning controleert wel, maar alleen voor herroeping. | Plannen voor het verzamelen van feiten en nieuwe casussen voor het oefenen van vaardigheden. |
| Redenering | Geeft geen reden voor de tussenpozen. | Geeft een reden, maar geen gebruiks- of risicoaspect. | Stelt intervallen vast op basis van gebruik, risico en bewijsmateriaal, en geeft aan wat onzeker is. |
| Grenzen | Hij beweert dat één schema voor iedereen geschikt is. | Het documenteert beperkingen zonder een plan om ze te testen. | Beschouwt het schema als een hypothese en definieert hoe het aangepast moet worden. |
Definieer kritieke fouten afzonderlijk, bijvoorbeeld door een score voor het reproduceren van kennis te gebruiken als bewijs van taakbekwaamheid. Een algemene score mag nooit een kritieke fout verbergen.
Om het plan te controleren, vergelijk je een beginsituatie met een onbekende, uitgestelde taak en definieer je de doelgroep, de noemer en de timing voordat je begint. Meet de prestaties bij de taak, de kwaliteit van het verzamelde bewijsmateriaal en hoe geschikt het resulterende leerontwerp blijkt te zijn. Let op gelijktijdige veranderingen, zoals een procesupdate of een nieuw hulpmiddel, voordat je de controles goedkeurt.
Waar interactieve levering helpt
Interactieve formats helpen om mensen een definitieve keuze te laten maken voordat ze de antwoorden van anderen zien. Tijdens een live opfrissessie kan een facilitator elk teamlid vragen om zijn of haar antwoord op een retourcasus in te typen en vervolgens de resultaten te tonen voordat de discussie begint. Zelfstandig leren is geschikt voor de vragen die tussen de sessies worden gesteld. AhaSlides, een alles-in-één platform voor teams en klaslokalen, ondersteunt interactief leren en zowel live als zelfgestuurd onderwijs. Controleer hoe het rooster aansluit op uw eigen workflow voordat u het gebruikt.
Wat retentiecontroles niet zullen oplossen
- Een taak die niemand doet. Het oefenen van iets waar in de functie nooit om gevraagd wordt, is tijdverspilling.
- Een gewijzigd proces. Een goed geheugen voor een oude regel is erger dan geen geheugen.
- Slechte eerste lessen. Door de ruimte tussen de regels kunnen mensen onthouden wat ze wél begrepen hebben, in plaats van wat ze nooit helemaal doorgrond hebben.
- Beperkingen van het bewijsmateriaal. Het onderzoek is voornamelijk gebaseerd op laboratoriumonderzoek naar herinneringsvragen. Meet uw eigen populatie.
Veelgestelde vragen
Wat is gespreid leren in trainingen op de werkplek?
Door oefeningen en controles over een langere periode te spreiden in plaats van alles in één sessie te behandelen, zorgen we ervoor dat mensen de geleerde stof beter onthouden.
Hoe vaak moet u retentiecontroles uitvoeren?
Het hangt af van hoe vaak de taak wordt gebruikt, hoe groot het risico van een fout is en wat de leerlingen laten zien. Begin met een hypothese en pas deze aan op basis van de resultaten die later bekend worden.
Is een quiz voldoende om aan te tonen dat iets is blijven hangen?
Een quiz meet het vermogen om informatie te onthouden. Het toont niet aan of iemand een nieuwe casus aankan. Beoordeel het vermogen om informatie pas later te onthouden en de prestaties pas later.
Werkt de juiste spreiding van de ruimte net zo goed voor vaardigheden als voor feiten?
Het sterkste bewijs is er voor het oproepen van informatie. Voor vaardigheden, gebruik nieuwe casussen en begeleide observatie, en test je eigen planning.
Wie moet het plan en de beoordelingscriteria evalueren?
De rolmanager en een instructieontwerper of trainingsmanager beoordelen de kandidaten voordat iemand een score krijgt.
Waar te beginnen
Kies een training die mensen goed afronden, maar slecht toepassen. Maak een lijst van de feiten en vaardigheden die erin voorkomen, plan een eerste evaluatie een paar dagen van tevoren en een tweede evaluatie een paar weken van tevoren, en beoordeel een nieuwe casus bij de tweede evaluatie. Vergelijk de uitgestelde herinnering met de uitgestelde prestatie en pas je aanpak vervolgens aan.
Om te zien hoe een dergelijk schema live of in eigen tempo kan worden uitgevoerd, kunt u verder lezen. AhaSlides.
