Train de trainer voor blended learning: hoe help je instructeurs bij het begeleiden van oefeningen en nabesprekingen?

Geen items gevonden.
Blog miniatuurafbeelding

De beste nabespreking begint met een vraag over de redenering van de cursist, niet met het antwoord van de instructeur. Instructeurs die deze stap overslaan, herhalen inhoud die de cursist al heeft gehoord en komen nooit te weten waarom de cursist voor die keuze heeft gekozen. Deze handleiding is bedoeld voor hoofden van L&D, instructieontwerpers en trainingsmanagers die train-the-trainer-programma's voor blended learning uitvoeren. Het behandelt vijf beslissingen: het doel van de training, hoe de redenering van de cursist te achterhalen, hoe feedback te geven op basis van bewijs, hoe de volgende oefenstap te kiezen en hoe zowel de instructeur als de cursist te evalueren. De casus en het beoordelingsschema dienen als illustratie: vraag een ervaren trainer binnen uw organisatie om deze eerst te beoordelen.

Wat het onderzoek wel en niet zegt

Twee bronnen zijn het vermelden waard. Een artikel uit 2006 van Rudolph en collega's, geschreven voor de nabespreking van simulaties in de gezondheidszorg, stelt dat Nabesprekingsmedewerkers moeten beschrijven wat ze hebben waargenomen en vragen stellen over de denkwijze van de leerling.Omdat geen enkele nabespreking neutraal is en het verbergen van het standpunt van de instructeur niemand helpt. (Een recensie uit 2007 van Hattie en Timperley) "De kracht van feedback"Nuttige feedback wordt omschreven als het beantwoorden van drie vragen: waar ga ik heen, hoe ga ik heen en waar ga ik vervolgens naartoe?

Geen van beide studies heeft blended training voor instructeurs getest, en de eerste is afkomstig uit een klinische setting. Ze ondersteunen een methode, niet een resultaat. Gebruik ze als reden om de aanpak met uw eigen instructeurs uit te proberen.

Faktenüberblick

VraagKort antwoord
Wat is het doel van een nabespreking?Om te begrijpen hoe de leerling tot zijn of haar redenering is gekomen, kun je de volgende oefenstap bepalen.
Wat vraagt ​​de docent als eerste?Wat de leerling opmerkte, overwoog en koos.
Wat wordt beschouwd als goede feedback?Een concrete actie, het bewijs daarvoor en een duidelijke vervolgstap.
Is een directe uitleg toegestaan?Ja, wanneer de leerling informatie nodig heeft die hij of zij zelf niet kan vinden.
Wat beoordeel je?De begeleiding door de docent en de vervolgopdracht van de leerling.
Wat kan het niet repareren?Onduidelijke criteria, een gemiste oefenmogelijkheid of een gebrekkig proces.

1. Formuleer het doel van de begeleiding.

Bepaal vóór de sessie wat de instructeur wil leren over de redenering van de cursist. "Waarom heb je de escalatie naar de teamleider gestuurd in plaats van naar de klant?" is een faciliterende doelstelling. "Het escalatieproces behandelen" is een inhoudelijke doelstelling. Geef de instructeur het bewijsmateriaal uit de casus, de relevante criteria en de één of twee beslissingen die het meest de moeite waard zijn om te bespreken, zodat hij of zij niet alles hoeft te de-bespreken. Onze handleiding voor Leeractiviteiten afstemmen op de taxonomie van Bloom Dit helpt je beslissen of de nabespreking zich moet richten op analyse of op evaluatie.

2. Lok de redenering van de leerling uit.

Vraag de cursist wat hem of haar is opgevallen, wat hij of zij heeft overwogen en waar hij of zij voor heeft gekozen. Drie open vragen zijn voldoende om mee te beginnen: "Wat viel je op?", "Wat heb je verder nog meegewogen?" en "Waarom heb je voor die optie gekozen?" Wacht vervolgens even. Een veelgemaakte fout is om een ​​vraag te stellen en die meteen te beantwoorden, waardoor de cursist het gevoel krijgt dat de docent de "juiste" redenering al kent en alleen maar aan het controleren is.

In een gecombineerd programma kun je deze argumentatie voorafgaand aan de live sessie verzamelen. Een korte schriftelijke opdracht in het zelfstudiegedeelte ("leg je keuze in twee zinnen uit") geeft de docent iets om te lezen, waarna de tijd tijdens de live sessie wordt besteed aan de keuzes die verschillen.

3. Geef specifieke, op bewijs gebaseerde feedback

Verwijs naar de exacte actie en wat het gevolg daarvan was: "U vroeg de klant het ordernummer te herhalen, en daarom duurde het tweede telefoongesprek vier minuten" is feedback. "Goed gedaan" en "kan nog verbeterd worden" zijn dat niet. Beschrijf wat u zag, geef aan waar u niet zeker van bent en vraag naar de mening van de cursist, zoals Rudolph en collega's suggereren. De drie vragen van Hattie en Timperley bieden een snelle controle voordat de instructeur afsluit: heeft de cursist begrepen waar hij/zij naartoe gaat, hoe hij/zij het doet en wat de volgende stap is?

Uitleg blijft belangrijk. Wanneer een leerling een feit of concept niet begrijpt, is het sneller en vriendelijker om het uit te leggen dan om vragen te stellen die de leerling niet kan beantwoorden. De kunst is om te weten in welke situatie je je bevindt.

4. Kies een geschikte vervolgactiviteit.

Kies de volgende stap uit de kloof die je hebt waargenomen:

  • Een nieuwe poging wanneer de leerling het idee wel begreep, maar in de uitvoering tekortschoot.
  • Gerichte voorbereiding (een korte module die je in je eigen tempo kunt doorlopen, een hulpmiddel voor op de werkplek) wanneer een concept of regel ontbrak.
  • Vergelijking met collega's wanneer meerdere leerlingen verschillende, verdedigbare keuzes maken en van elkaar kunnen leren.
  • Een begeleide taak wanneer de leerling klaar is om de vaardigheid in de praktijk uit te proberen, onder toezicht van iemand.

Vermijd het geven van dezelfde vervolgopdracht aan elke cursist. Het doel van de nabespreking is om keuzes te maken.

5. Evalueer de werkwijze van de docent en de voortgang van de leerlingen.

Evalueer twee dingen. Ten eerste, het gedrag van de instructeur: heeft hij/zij eerst vragen gesteld voordat hij/zij iets vertelde, heeft hij/zij bewijs aangehaald en een vervolgopdracht gekozen die aansloot bij de ontstane lacune? Een collega of coach kan een sessie observeren aan de hand van een korte checklist. Ten tweede, de voortgang van de cursist: heeft hij/zij de vervolgopdracht voltooid en is de prestatie bij een nieuwe casus verbeterd? Onze handleiding voor het beoordelen van oordeelsvermogen en probleemoplossend vermogen tijdens de training Dit onderdeel behandelt de scoreberekening en kalibratie voor het tweede deel.

Een uitgewerkte casus met feedback en een nieuwe poging.

Ter illustratie. De instructieontwerper of trainingsmanager dient de casus en de antwoordcriteria te valideren alvorens deze te gebruiken.

De zaak. Tijdens een nabespreking van een rollenspel over een escalatie van een klant herhaalt de instructeur het juiste antwoord in plaats van te onderzoeken waarom de cursist voor een ander antwoord koos.

De taak. Plan de volgende nabespreking. Leg je keuzes uit, noem het bewijsmateriaal dat je zou gebruiken en geef aan wat je nog moet weten.

Een eerste poging. "Ik zal de escalatiestappen nog eens rustig doornemen en controleren of ze het begrijpen." Een beoordelaar vraagt ​​wat de leerling zei toen hij of zij de keuze maakte, of er een feit over het hoofd werd gezien of dat er een verkeerde toepassing werd gegeven, en wat er zou veranderen als het opnieuw werd uitgelegd. De instructeur heeft op geen van deze vragen een antwoord, omdat de leerling ze nooit heeft gesteld.

Feedback en opnieuw proberen. De beoordelaar wijst erop dat het herhalen van het antwoord impliceert dat de kennislacune een kennisgebrek is, terwijl dat nog niet bekend is. De docent wordt gevraagd om een ​​nieuw plan te ontwikkelen.

Een serieuzere poging. De instructeur begint met: "Leg me eens uit wat je dacht toen je voor de klant koos in plaats van de teamleider." Ze noteren twee dingen die de cursist noemt: de overtuiging dat intern escaleren lijkt op het doorschuiven van het probleem, en een gemiste regel in het beleid. Ze geven feedback op de specifieke actie, leggen de beleidsregel direct uit omdat die ontbrak, en vragen de cursist om de casus opnieuw te bewerken, waarbij een andere keuze van een medecursist ter vergelijking wordt getoond. Ze geven aan wat ze nog nodig hebben: het resultaat van de cursist op een nieuwe casus en of dezelfde overtuiging ook bij anderen in de groep voorkomt.

Waarom elk antwoord verdedigbaar of onvolledig is. Beoordeel aan de hand van goedgekeurde criteria, niet op basis van de voorkeur van de beoordelaar. Bij de eerste poging wordt de nabespreking als een presentatie beschouwd en kan de reden voor de keuze van de leerling niet worden onthuld, waardoor dit als een cruciale fout wordt beschouwd. Bij de tweede poging wordt de redenering van de leerling gestimuleerd, wordt een ontbrekend feit onderscheiden van een overtuiging en wordt de vervolgactie op beide afgestemd.

Beoordeel de nabespreking.

Geef elk criterium een ​​score van 0 tot 2. Pas dit aan in overleg met uw specialist: deze beoordelingsmatrix is ​​een voorgesteld uitgangspunt, geen gevalideerde standaard.

Criterium0: afwezig of niet ondersteund1: gedeeltelijk, met weglatingen2: volledig en gerechtvaardigd
TaakuitvoeringHerhaalt het antwoord.Stelt een vraag, maar beantwoordt die ook.Stimuleert redenering, geeft specifieke feedback en kiest een vervolgactiviteit.
RedeneringGeeft geen reden voor het vervolgonderzoek.Benoemt een hiaat zonder bewijs.Koppel de vervolgvraag aan wat de leerling heeft gezegd en geef aan wat onduidelijk is.
GrenzenOverlegt nooit met een coach of de criteria.Aantekeningen beperken de mogelijkheden zonder plan.Hanteert goedgekeurde criteria en vraagt ​​om hulp wanneer de casus daarbuiten valt.

Definieer kritieke fouten afzonderlijk; beoordeel bijvoorbeeld een leerling niet als competent op basis van één nabespreking. Een algemene score mag nooit een kritieke tekortkoming verbergen.

Om het programma te evalueren, vergelijk je de beginsituatie met onbekende vervolgtaken. Meet de prestaties bij de taken, de kwaliteit van het bewijsmateriaal dat de instructeurs aanhalen en hoe geschikt het resulterende leerontwerp is. Definieer de doelgroep, de noemer en de timing voordat je begint en let op gelijktijdige veranderingen, zoals een nieuw proces of een nieuwe cohort, voordat je de training crediteert.

Waar interactieve levering helpt

Interactieve formats zijn handig wanneer leerlingen zich eerst in een standpunt moeten vastleggen voordat de docent zijn of haar mening deelt. Tijdens een live sessie kan een docent elke leerling vragen om zijn of haar redenering uit te typen, de verschillende antwoorden laten zien en vervolgens laten kiezen welke antwoorden verder onderzocht moeten worden. Zelfstudie is geschikt voor de schriftelijke opdracht voorafgaand aan de sessie en de vervolgmodule erna. AhaSlides, een alles-in-één platform voor teams en klaslokalen, ondersteunt interactief leren en zowel live als zelfgestuurd onderwijs. Controleer hoe je de nabespreking in je eigen workflow zou uitvoeren voordat je erop vertrouwt.

Wat een debriefingstraining niet zal oplossen

  • Onduidelijke criteria. Een docent kan geen op bewijs gebaseerde feedback geven aan de hand van normen die niemand heeft vastgelegd.
  • Geen mogelijkheid tot herkansing. Een goede nabespreking zonder vervolgopdracht verandert weinig.
  • Een proces dat de juiste actie blokkeert. Als het beleid de juiste keuze bemoeilijkt, is omscholing van de leerling niet de juiste oplossing.
  • Beperkingen van het bewijsmateriaal. De twee bovenstaande bronnen zijn geen gecombineerde studies naar instructeursopleidingen. Evalueer uw eigen instructeurs.

Veelgestelde vragen

Wat is een debriefing in een blended learning-omgeving?

Een gestructureerd gesprek na de oefening, live of online, waarin de docent en de cursist de redenering van de cursist bespreken en bepalen wat de volgende stappen zullen zijn.

Hoe lang moet een nabespreking duren?

Het hangt af van de situatie en de leerling. Plan de één of twee beslissingen die het meest de moeite waard zijn om te onderzoeken, en stop wanneer je de vervolgstappen hebt gekozen.

Zouden docenten ooit zomaar het antwoord moeten geven?

Ja, wanneer de leerling een feit of concept niet beheerst. Vraag het eerst, zodat je weet in welke situatie je je bevindt.

Hoe train je instructeurs om betere vragen te stellen?

Geef ze een korte reeks open vragen, laat een medestudent een sessie observeren en vergelijk wat de docent vroeg met wat de student zei.

Wie moet de casus en de beoordelingscriteria nakijken?

Een ervaren begeleider en een instructieontwerper of trainingsmanager, voordat iemand beoordeeld wordt.

Waar te beginnen

Kies een oefening uit je programma. Beschrijf het doel van de oefening, drie open vragen en een lijst met vervolgopties. Laat vervolgens een collega een nabespreking observeren aan de hand van de beoordelingscriteria. Vergelijk wat je hebt geleerd over de redenering van de leerling met wat je zelf zou hebben aangenomen.

Om te zien hoe een nabespreking live of in eigen tempo kan verlopen, kunt u verder lezen. AhaSlides.

Abonneer u voor tips, inzichten en strategieën om de betrokkenheid van uw publiek te vergroten.
Dank je! Uw inzending is ontvangen!
Oops! Er is iets misgegaan bij het verzenden van het formulier.

Bekijk andere berichten

AhaSlides Wordt gebruikt door de 500 grootste bedrijven van Amerika volgens Forbes. Ervaar vandaag nog de kracht van betrokkenheid.

Kom gratis aan de slag
© 2026 AhaSlides Pte Ltd.