Pierwsza minuta wystąpienia decyduje o tym, czy publiczność będzie słuchać. Niezależnie od tego, czy przemawiasz przed pięcioma, czy pięcioma setkami osób, te początkowe momenty wyznaczają kierunek, w którym podąża reszta Twojego przekazu, a Ty masz tylko jedną szansę.
Oto jak przedstawić się na prezentacji, aby Twoje imię i nazwisko, kwalifikacje i temat dotarły do Ciebie w ciągu około 30 sekund i nie brzmiały jak CV czytane na głos. Najpierw sześć strategii, a następnie dosłowne przykłady dla studentów i profesjonalistów oraz krótka próba.
Przedstawienie się nowemu zespołowi, a nie publiczności? To zupełnie inna praca, którą omawiamy w… jak przedstawić się nowemu zespołowi.
Czego potrzebuje dobre wprowadzenie do prezentacji?
Dobre wprowadzenie odpowiada na trzy pytania, zanim publiczność zdąży je zadać:
- Kim jesteś? Twoje imię i nazwisko, stanowisko oraz organizacja lub kierunek studiów, który reprezentujesz.
- Dlaczego powinni Cię posłuchać? Jedno świadectwo, wynik lub doświadczenie istotne dla tego tematu. Nie wszystkie.
- Dlaczego ten temat powinien ich interesować? Problem, który rozwiążesz, lub pytanie, na które odpowiesz, ujęte w kategoriach tego, co otrzymasz.
Wszystko poniżej to sposób na udzielenie tych trzech odpowiedzi w sposób bardziej osobisty i z mniejszą ilością wypełniaczy.
1. Zacznij od angażującego haka
Najsłabszy początek jest jednocześnie najpopularniejszy: „Cześć wszystkim, nazywam się X i dziś opowiem o Y”. Nie daje on publiczności niczego, do czego mogłaby się przyczepić. Rozpoczyna się haczykiem, który sprawia, że twoje kwalifikacje wydają się zdobyte, a nie ogłoszone:
• Rzuć wyzwanie otwarte. „Gdybyś musiał/a rozwiązać [złożony problem], jak byś do tego podszedł/a? Jako ktoś, kto zetknął się z tym osobiście…”
• Podkreśl osiągnięcie. „Wiele osób nie wie o mnie, że kiedyś…”
• Opowiedz krótką historię ze swojej kariery. „Na początku mojej kariery był taki czas, kiedy…”
• Zadaj pytanie hipotetyczne i odpowiedz na nie, opierając się na doświadczeniu. „Co byś zrobił, gdyby zdenerwowany klient zadzwonił do ciebie o godzinie zamknięcia? Dokładnie to samo spotkało mnie kilka lat temu, kiedy…”
• Podaj wynik potwierdzający Twój autorytet. „Ostatnim razem, gdy prowadziłem tę sesję, [procent] uczestników stwierdził, że zmieniliby sposób, w jaki...” Używaj tylko takich danych, które możesz udowodnić.
• Wspomnij, gdzie publikowałeś lub gdzie zaproszono cię do wygłoszenia przemówienia. „Właśnie dlatego organizacje takie jak [nazwy] zwróciły się do mnie z prośbą o udostępnienie tych informacji”.
• Zadaj pytanie i obiecaj, że na nie odpowiesz. „Możesz się zastanawiać, jak to się stało, że tak się w to wciągnąłem. Powiem ci.”
Wzbudzanie ciekawości na temat swojego pochodzenia jest skuteczniejsze niż wypisywanie go, ponieważ odbiorcy chętniej dowiedzą się reszty.
Przykłady dla studentów
• „Jako osoba studiująca [przedmiot] w [szkole], zafascynowałem się...”
• „W ramach mojego projektu końcowego na [klasie] zagłębiłem się w...”
• „W ciągu ostatniego roku, pisząc pracę magisterską na temat [temat], odkryłem...”
• „Kiedy w zeszłym semestrze uczęszczałem na zajęcia prowadzone przez [profesora], jedna kwestia, którą omawialiśmy, naprawdę utkwiła mi w pamięci...”
Przykłady dla profesjonalistów
• „Przez [liczba] lat kierowania zespołami w [firmie] jedno wyzwanie wciąż powracało...”
• „Podczas mojej pracy na stanowisku [stanowisko] w [organizacja] na własne oczy przekonałem się, jak [problem] wpływa na naszą pracę”.
• „Podczas konsultacji z [rodzaj klienta] na temat [temat], najczęstszym problemem, z jakim się spotkałem, było...”
• „Jako były [dyrektor] [departamentu], zajęcie się [problemem] było jednym z naszych najważniejszych priorytetów”.
• „Doradzając [rodzaj klienta] w [obszarze specjalizacji], częstą przeszkodą jest...”
2. Ustal kontekst wokół tematu
Gdy publiczność już wie, kim jesteś, powiedz jej, dlaczego ten temat jest wart jej uwagi. Przejdź od „oto moje doświadczenie” do „oto, co to dla ciebie oznacza”:
• Określ problem, który rozwiązuje twoje wystąpienie. „Prawdopodobnie odczułeś frustrację... Ta sesja dotyczy tego, jak sobie z nią poradzić”.
• Przekaż jeden wniosek jako wezwanie do działania. „Kiedy dziś będziesz wychodzić, chcę, żebyś zapamiętał jedną rzecz, ponieważ zmieni ona sposób, w jaki…”
• Link do bieżącego wydarzenia lub trendu branżowego. „Biorąc pod uwagę [to, co się teraz dzieje], zrozumienie [tematu] nigdy nie było ważniejsze”.
• Mów o ich priorytetach. „Jako [typ osoby], Twoim najwyższym priorytetem jest prawdopodobnie... więc pokażę Ci dokładnie, jak to pomaga”.
• Zaprezentuj nowe spojrzenie. „Większość ludzi patrzy na [problem] w ten sposób. Myślę, że szansa tkwi w spojrzeniu na niego z tej perspektywy”.
Celem jest przedstawienie wartości, jaką zyskają, tak aby kontekst nigdy nie został utracony.
3. Mów krótko
Celuj w około 30 sekund. Przy średnim tempie mówienia po angielsku około 150 słów na minutę, czyli około 75 słów, co wystarczy, aby rozbudzić ciekawość, ale nie na tyle, aby zniechęcić wszystkich.
• Odetnij wypełniacz. „Bardzo dziękuję za zaproszenie, to prawdziwa przyjemność tu być” to 15 słów, które nic nie znaczą. Jedno ciepłe zdanie wystarczy.
• Wybierz jedną akredytację. Jeśli masz pięć pytań, wybierz to, które jest najważniejsze dla tej grupy odbiorców, a resztę zachowaj na sesję pytań i odpowiedzi.
• Zacznij od cytatu lub odważnego wyzwania związane z tym, kim jesteś, jeśli masz odwagę. Przyciąga uwagę mniejszą liczbą słów.
Krótkie wprowadzenie jest również oznaką pewności siebie. Mówcy, którzy nadmiernie wyjaśniają swoją tożsamość, często brzmią tak, jakby nie byli pewni, czy powinni występować na scenie.
4. Zrób coś nieoczekiwanego
Pomiń tradycyjne „cześć wszystkim…” i przyciągnij ludzi, zachęcając ich do działania już od pierwszej minuty. Elementy interaktywne zmieniają bierną publiczność w uczestników, zanim jeszcze zaczniesz mówić.
Możesz zacząć od ankiety na początek, w której zapytasz wszystkich o ich odczucia, lub pozwolić publiczności na szybkie odgadnięcie czegoś na twój temat, tak aby wszyscy mogli wspólnie poznać ciebie i temat.
Dzięki oprogramowaniu do prezentacji interaktywnych, takiemu jak AhaSlides, wstęp może obejmować:
A w. lub Chmura słów do otwarcia („Jedno słowo opisujące Twoje odczucia w związku z [temat]”).
• Krótki Quiz z trzema pytaniami na Twój temat ("Który z tych trzech faktów na mój temat jest fałszywy?").
• Slajd z pytaniami i odpowiedziami zatytułowany „Zapytaj mnie o cokolwiek”, dzięki któremu publiczność będzie mogła zadawać pytania już na samym początku.
Wyniki pojawiają się na żywo na ekranie, gdy uczestnicy odpowiadają, co przyciąga wzrok wszystkich. Działa to tak samo, niezależnie od tego, czy prezentujesz w sali, czy podczas wideorozmowy, i możesz dodać tę funkcję do narzędzi, z których już korzystasz, takich jak Dodatek do PowerPointa or interaktywne Google Slides w AhaSlides.
Prezentujesz na Zoomie? AhaSlides również działa wewnątrz spotkań Zoom.
5. Podgląd kolejnych kroków
Dobre wprowadzenie kończy się wyjaśnieniem publiczności, dokąd ich zabierasz. Zamiast pustego planu, daj im powód, by zostali:
• Zadaj nurtujące Cię pytanie i obiecaj udzielić odpowiedzi. „Wszyscy zastanawialiśmy się, jak osiągnąć X. Pod koniec tej sesji pokażę ci trzy kroki”.
• Podsumuj wnioski. "Wyjdziesz z Y i Z w tylnej kieszeni."
• Potraktuj to jako podróż. „Podróżujemy z punktu A do B i do C, a na końcu twoje spojrzenie na to wszystko ulegnie zmianie”.
• Rozpal poczucie pilności. „Mamy tylko godzinę, więc szybko przejdziemy przez sekcje 1 i 2, a następnie zastosujesz je w praktyce w zadaniu 3”.
• Podgląd działań. „Po opracowaniu ram przygotuj się na zakasanie rękawów i rozpoczęcie ćwiczeń praktycznych”.
• Obiecaj zapłatę. „Kiedy po raz pierwszy nauczyłem się robić X, wydawało mi się to niemożliwe. Pod koniec będziesz się zastanawiać, jak sobie bez tego radziłeś”.
Przedstaw przepływ jako postęp, a nie listę nagłówków i obiecuj tylko to, co naprawdę możesz dostarczyć.
6. Ćwicz za pomocą symulacji wystąpień
Wstęp wydaje się bezwysiłkowy tylko dlatego, że ktoś go przećwiczył. Przećwicz swój na pełnych obrotach, stojąc, jakbyś był na scenie.
• Nagraj siebie. Odtwarzanie jest najszybszym sposobem na znalezienie niewygodnych pauz i fraz wypełniających, które można wyciąć.
• Powiedz to do lustra. Sprawdź, czy Twoja mowa ciała jest zgodna z tym, co mówisz.
• Ćwicz poza podręcznikiem. Naucz się debiutu na tyle dobrze, abyś nie musiał robić notatek przez pierwsze 30 sekund.
• Wypróbuj to na przyjaznej publiczności. Rodzina, przyjaciele lub współpracownicy zrobią to samo. Zapytaj ich, co zapamiętają później, bo to właśnie zapamiętają Twoi prawdziwi odbiorcy.
Dolna linia
Dobre wprowadzenie jest krótkie, konkretne i dotyczy zarówno publiczności, jak i ciebie. Zacznij od haczyka, nawiąż do ich problemu, przewiduj, dokąd zmierzasz i ćwicz, aż pierwsze 30 sekund będzie dla ciebie naturalne. Potem wykorzystaj te 30 sekund. Pewność siebie jest zaraźliwa, a publiczność dorówna twojej.
PYTANIA I ODPOWIEDZI
Jak się przedstawić przed prezentacją?
Zacznij od podstaw: swojego imienia i nazwiska, stanowiska i organizacji. Następnie dodaj jedno istotne doświadczenie i przejdź od razu do tego, dlaczego dany temat jest ważny dla odbiorców.
Co mówisz przedstawiając się na prezentacji?
Zrównoważone wprowadzenie mogłoby brzmieć tak: „Dzień dobry, jestem [Imię] i pracuję na stanowisku [Rola]. Dzisiaj opowiem o [Temacie] i mam nadzieję, że na koniec przedstawię [Wniosek 1], [Wniosek 2] i [Wniosek 3], aby pomóc w zrozumieniu [kontekstu]. Zaczniemy od [Sekcji 1], następnie [Sekcji 2], a na koniec przejdziemy do [Wniosku]. Dziękuję za obecność. Zaczynajmy”.
Jak przedstawić się jako student na zajęciach?
Podaj swoje imię i nazwisko, swój kurs, temat, czego będą uczyć się uczestnicy oraz strukturę prezentacji. Na koniec zaproś do zadawania pytań lub zagłosuj, aby koledzy i koleżanki z klasy wzięli udział.
Jak długa powinna być autoprezentacja w prezentacji?
Około 30 sekund dla większości wystąpień. Dłuższe sesje i przemówienia mogą wydłużyć się do minuty, jeśli wykorzystasz ten czas na historię wprowadzającą temat.
