Aktif öğrenme nedir? Tanımı, araştırması ve örnekleri

Açıkça anlattınız. Harika bir örnek kullandınız. Herkes baştan sona başını salladı. Sonra çıkış bileti geri geldi ve salondakilerin yarısı 20 dakika boyunca anlattığınız fikri uygulayamadı.

"Beni takip ettiler" ile "Bunu yapabilirler" arasındaki bu boşluk, aktif öğrenmenin hedeflediği boşluktur. Ayrıca, üzerinde çokça araştırma yapılmış bir fikir olması da kullanışlıdır, çünkü bu, kimsenin sözüne güvenmek zorunda kalmadığınız anlamına gelir.

Bu kılavuz, aktif öğrenmenin ne olduğunu, pasif öğrenmeden nasıl farklı olduğunu, kanıtların ne söylediğini ve bir sonraki dersinizde uygulayabileceğiniz altı stratejiyi ele almaktadır. Ayrıca yeni bir şey de paylaşıyoruz: 12,865 öğretmen, öğretim görevlisi ve eğitmenin etkileşimli dersleri nasıl oluşturduğuna ve çoğunun nerede yetersiz kaldığına dair veriler.

Aktif öğrenme nedir?

Aktif öğrenme, öğrencilerin sadece dinlemek, izlemek veya okumak yerine, materyalle bir şeyler yaptıkları ve ne yaptıklarını düşündükleri herhangi bir öğretim yaklaşımıdır.

Klasik tanım, 1991 yılında yayımlanan ve geniş çapta alıntılanan raporlarında aktif öğrenmeyi üniversite sınıfı için tanımlayan Charles Bonwell ve James Eison'dan gelmektedir. Aktif öğrenmeyi "öğrencilerin bir şeyler yapmalarını ve yaptıkları şeyler hakkında düşünmelerini içeren her şey" olarak tanımlamışlardır [1].

İkinci kısım çok önemli. Bir düğmeye tıklamak otomatik olarak aktif öğrenme anlamına gelmez. Öğrencilerin içeriği işlemesi gerekir: onu hatırlamaları, açıklamaları, uygulamaları, hakkında tartışmaları veya zaten bildikleri bir şeyle ilişkilendirmeleri gerekir.

Aktif öğrenmenin yaygın örnekleri:

• Dersin ortasında, genellikle bir soruyla birlikte, kısa bir sınav sorusuna cevap vermek. sınıf yanıt sistemi
• Bir kavramı bir partnere açıklamak (düşün-eşleştir-paylaş)
• Bir deneyin sonucunu görmeden önce tahmin etmek.
• Dersin en kafa karıştırıcı noktasını not almak.
• Küçük bir gruba alt bir konuyu öğretmek (yapboz, klasik bir yöntem) işbirlikçi öğrenme stratejisi)
• Vaka incelemesi üzerine tartışmak veya takım halinde bir problemi çözmek
• Evde kısa bir video izlemek ve ardından bunu sınıfta uygulamak (bir saygısız sınıf)

Aktif öğrenme ve pasif öğrenme karşılaştırması

Pasif öğrenme kötü değildir. İyi yapılandırılmış bir açıklama, yeni fikirleri tanıtmanın genellikle en hızlı yoludur. Sorun, öğrencilerin sadece dinlemeye odaklanmasıyla başlar.

En etkili dersler, kısa bir açıklama, ardından öğrencilerin bunu kullanmasını sağlayan bir etkinlik ve son olarak da kısa bir açıklama olmak üzere ikisini bir arada sunar.

Araştırmalar aktif öğrenme hakkında ne söylüyor?

Buradaki kanıtlar, özellikle yükseköğretim alanında, alışılmadık derecede güçlü.

Başarısız olan öğrenci sayısı azalıyor. 2014'te bir meta-analiz PNAS Scott Freeman ve meslektaşları, lisans düzeyindeki STEM derslerine ilişkin 225 çalışmayı bir araya getirdi. Ortalama başarısızlık oranları aktif öğrenmeyle %21.8, geleneksel ders anlatımıyla ise %33.8 idi ve sınav puanları standart sapmanın yarısından biraz daha az arttı [2]. Yazarlar, bunların tıbbi denemeler olsaydı, fayda sağlamak amacıyla durdurulabileceklerini belirtti [2].

Başarı farkları azalıyor. 2020'de yapılan bir takip çalışmasında PNAS Elli Theobald ve meslektaşları tarafından yapılan araştırmada, aktif öğrenmenin, dezavantajlı öğrenciler için sınav puanlarındaki başarı farklarını %33 oranında azalttığı ve geçme oranlarındaki farkları %45 oranında daralttığı bulunmuştur [3].

Öğrenciler genellikle bunun eskisi kadar iyi çalışmadığını düşünüyorlar. Bu, öğretmenler odasının duvarına asılmaya değer bir şey. 2019'da Harvard fizik bölümünde yapılan bir deneyde, Louis Deslauriers ve meslektaşları aynı içeriği iki farklı şekilde öğrettiler. Öğrenciler, aktif oturumlardan sonra testlerde daha yüksek puanlar aldılar, ancak hata Onlar cilalı dersten daha çok şey öğrenmişlerdi [4]. Aktif öğrenme çabası kafa karışıklığı gibi hissettirirken, akıcı bir ders anlama hissi veriyordu.

Yani yeni bir aktiviteye ılımlı bir tepki gelirse, bu onun başarısız olduğunun kanıtı değildir. Öğrencilere neden daha çok çalışmaları gerektiğini önceden açıklayın. Takip eden bir çalışmada, Harvard ekibi dersin başında bu etki hakkında 20 dakikalık bir konuşma yaptı ve öğrencilerin %75'i bunun aktif öğrenmeye karşı daha olumlu hissetmelerine yardımcı olduğunu söyledi [4].

Her faaliyet aynı değildir: ICAP çerçevesi

Aktif öğrenme kılavuzlarının çoğu burada duruyor. Bu çok yazık. "Öğrencileri bir şeyler yapmaya teşvik edin" iyi bir başlangıç, ancak bazı türdeki eylemler diğerlerine göre çok daha fazla öğrenme sağlıyor.

Michelene Chi ve Ruth Wylie'nin ICAP çerçevesi, öğrenci katılımını, üretecekleri öğrenme miktarına göre sıralanmış dört moda ayırır: etkileşimli > yapıcı > aktif > pasif [5].

• Pasif: Bilgi almak. Bir ders dinlemek, bir video izlemek.
• Aktif: Mevcut materyalle bir şeyler yapmak. Bir sınav sorusunun cevabını seçmek, altını çizmek, bir seçeneğe oy vermek.
• Yapıcı: Malzemenin ötesine geçen yeni bir şey üretmek. Kendi kelimelerinizle açıklamak, bir soru yazmak, bir kavram haritası çizmek, bir sonucu tahmin etmek.
• etkileşimli: Diyalog yoluyla birlikte fikir üretme. İki öğrenci birbirlerinin akıl yürütmelerini açıklıyor, sorguluyor ve geliştiriyor.

Çoktan seçmeli bir soru aktif bir sorudur. Öğrencilerden neden o cevabı seçtiklerini yazmalarını istemek, soruyu yapıcı hale getirir. Çiftlerin nedenlerini karşılaştırmaları ve yeniden oylamaları ise soruyu etkileşimli kılar. Aynı içerik, üç farklı düşünme düzeyi.

12,865 eğitimcinin slaytlarında oluşturdukları şeyler

Gerçek derslerin bu merdivende nerede yer aldığını öğrenmek istedik. Bu nedenle, Haziran sonu ile Eylül sonu 2026 tarihleri ​​arasında AhaSlides'ta slayt oluşturan 12,865 öğretmen, öğretim görevlisi ve eğitmeni inceledik.

Önce iyi haber: Katılımcıların %92'si en az bir etkileşimli slayt ekledi. Çoğu eğitimci zaten etkileşimli slaytlar ekliyor.

Daha ilginç soru şu: hangi Seçtikleri aktiviteler:

• 62% en az bir sınav slaydı oluşturdu
• 56% Anket veya kelime bulutu gibi bir görüş slaydı oluşturdum.
• 29% Açık uçlu sorular, soru-cevap veya beyin fırtınası gibi herhangi bir açık uçlu soru slaytı oluşturun.

Bunu ICAP'e uyguladığınızda bir örüntü ortaya çıkıyor. Testler, anketler ve tek kelimelik kelime bulutları çoğunlukla şu alanlarda yer alıyor: aktif Sıralama: Öğrenciler öğretmenin yazdığı bir seçeneği işaretler veya hızlı bir yanıt verir. Açık uçlu sorular, öğrenci soru-cevapları ve beyin fırtınası etkinlikleri öğrencilerden şunları yapmalarını ister: kurmak Kendi cevaplarını verdiler ve bu dönemde eğitimcilerin üçte birinden azı bunları kullandı.

Başka bir deyişle, eğitimciler yaygın olarak şu etkinlikleri benimsemişlerdir: Kontrol Anlamayı kolaylaştıran faaliyetleri benimseyenlerin sayısı ise çok daha azdır ve öğrencilerin anlamasını sağlayan faaliyetler çok daha azdır. inşa etmek Açık olmak gerekirse, testler haklı yerlerini kazanıyor: pratik testler, 10 çalışma tekniğinin büyük bir incelemesinde yüksek fayda sağlayan iki teknikten biriydi [9]. Ancak en büyük kullanılmamış kazanımlar muhtemelen bir üst seviyede.

Bu veriler hakkında: AhaSlides ürün analizine göre, 24 Haziran - 22 Eylül 2026 tarihleri ​​arasında en az bir slayt oluşturan ve mesleklerini öğretmen, profesör/öğretim görevlisi veya eğitmen olarak belirten 12,865 kullanıcıdan elde edilen veriler kullanılmıştır. Yüzde oranları, bu türde en az bir slayt oluşturan eğitimcilerin oranını göstermektedir. Sunulan slaytları veya öğrenci yanıtlarını değil, oluşturulan slaytları ölçer ve Kuzey Yarımküre yaz ve okula dönüş dönemini kapsayan 90 günlük bir zaman dilimini ele alır. Meslek bilgisi belirtilmemiş kullanıcılar hariç tutulmuştur.

Bir sonraki dersinizde deneyebileceğiniz 6 aktif öğrenme stratejisi

Aşağıdaki stratejilerin her biri, genellikle ulaştığı ICAP moduyla etiketlenmiştir; böylece hızlı kontrolleri daha derinlemesine faaliyetlerle dengeleyebilirsiniz.

1. Düşün-eşleştir-paylaş (etkileşimli)

Bir soru sorun. Öğrenciler bir dakika boyunca yalnız düşünür, bir partnerle tartışır, ardından birkaç çift düşüncelerini sınıfla paylaşır. Yalnız düşünme, en hızlı konuşanın herkesin işini yapmasını engeller ve ikili tartışma ise mantıksal düşünmenin test edildiği yerdir.

Daha iyisini yapın: Öncelikle "düşünme" aşamasını kısa yazılı cevaplar olarak toplayın, böylece her öğrenci konuşmadan önce bir fikre odaklanmış olsun. Kılavuzumuza bakın. Düşün-eşleş-paylaş etkinlikleri Konuya göre yönlendirmeler için.

2. Canlı anketle akran eğitimi (aktiften etkileşime)

Harvard fizikçisi Eric Mazur [7] tarafından geliştirilen akran eğitimi, tek bir soruyu üç düşünme turuna dönüştürür:

1. Kavramsal bir çoktan seçmeli soru sorun ve öğrencilerin bireysel olarak oy kullanmasını sağlayın.
2. Eğer cevaplar farklıysa, duraklayın ve öğrencilerin yanlarındaki birini ikna etmelerini sağlayın.
3. Tekrar oy verin ve iki sonuç tablosunu karşılaştırın.

İlk oylama aktiftir. Komşuyla yapılan tartışma etkileşimlidir. Grafikler arasındaki geçiş, tartışmanın yanlış anlamayı giderip gidermediğini saniye cinsinden gösterir. Sınıfta oylama Sonuçları herkes oy kullanana kadar gizlediğinizde en iyi sonucu alırsınız, böylece öğrenciler sadece çoğunluğun görüşüne uymak zorunda kalmazlar.

3. En tartışmalı nokta (yapıcı)

Dersin sonunda şu soruyu sorun: "Bugün sizin için en zor nokta neydi?" Öğrenciler en az anladıkları kısmı yazsınlar. Bu, Angelo ve Cross'un klasik eserinde anlatılmaktadır. Sınıf İçi Değerlendirme Teknikleri [6] ve bu, bir sonraki dersinizi planlamanın en ucuz yollarından biridir.

Açık uçlu bir slayt üzerinde anonim olarak çalıştırın ve asla el kaldırmayacak sessiz öğrenciler size tam olarak nerede kaybolduklarını söyleyeceklerdir. Anlamadığınız şeyi adlandırmak başlı başına yapıcı bir eylemdir: öğrenciler cevap vermek için kendi anlayışlarını taramak zorundadırlar.

4. Yapboz (etkileşimli)

1971 yılında Teksas, Austin'de sosyal psikolog Elliot Aronson ve yüksek lisans öğrencileri tarafından oluşturulan [8] yapboz, bir konuyu parçalara ayırır. Her öğrenci bir parçayı öğrenmek için bir "uzman grubuna" katılır, ardından diğer parçaları inceleyen akranlarına öğretmek için karma bir gruba geçer. Kimse yapbozu tek başına tamamlayamaz, bu nedenle herkesin dinlemek ve açıklamak için bir nedeni vardır. Diğerleriyle iyi eşleşir. işbirlikçi öğrenme stratejileri.

5. Açık uçlu sorular içeren testler (aktiften yapıcıya)

Geri çağırma alıştırması, bilgiyi hafızadan çıkarmak anlamına gelir ve 2013 yılında 10 çalışma tekniği üzerine yapılan bir inceleme, dağıtılmış (aralıklı) alıştırmayla birlikte, yüksek fayda puanı alan tek iki yöntem olduğunu belirtmiştir [9]. Çoktan seçmeli testler iyi bir başlangıçtır, ancak kısa cevaplı test soruları öğrencilerden cevabı sıfırdan oluşturmalarını ister; bu daha zordur ve daha sonra nasıl kullanmaları gerekeceğine daha yakındır. Her ikisini de karıştırın ve haftalara yayarak uygulayın. Kılavuzlarımız geri alma pratiği hem de aralıklı tekrarlama Daha derine in.

6. Öğrenci tarafından oluşturulan sorular (yapıcı)

Alışılagelmişin dışına çıkın: öğrencilerin soru sormasına izin verin. Ders sırasında veya sonrasında bir Soru-Cevap slaydı açın ve sınıfın en çok cevaplanmasını istediği soruları oylamasını sağlayın. İyi bir soru yazmak, öğrencilerin bildiklerinin sınırlarını zorlamalarını gerektirir; bu nedenle yapıcı yaklaşımın bir parçasıdır. Aynı zamanda temelidir de. sorgulamaya dayalı öğrenme.

ICAP seviye atlama sürecinde bir üst sınıfa nasıl geçilir?

Tüm bir dersi yeniden tasarlamanıza gerek yok. Bir dersi ele alın ve bu küçük iyileştirmeleri deneyin:

• Açıklayıcı test: Çoktan seçmeli bir sorunun ardından, "Neden bunu seçtiniz?" diye soran açık uçlu bir slayt ekleyin.
• Tartışmaya katılmak için oy verin: Oylamada oylar 50/50 oranında bölünürse, çiftlere tartışmaları için iki dakika süre verin, ardından yeniden oylama yapın.
• Tahmine ilişkin özet: Sonucu açıklamadan önce öğrencilerden sonucu tahmin etmelerini ve tahminlerini gerekçelendirmelerini isteyin.
• Öğretmenin öğrenci sorularına verdiği cevaplar: "Bu derste aklınıza gelen bir soruyu yazın" diyerek bitirin.
• Geri bildirimden eyleme geçiş: Bir sonraki dersin başında en anlaşılması güç noktaları yüksek sesle okuyun ve ilk iki maddeye değinin.

Her değişiklik birkaç dakika sürer ve öğrencileri bir cevap seçmekten bir cevap üretmeye yönlendirir. Daha fazla fikir için, sayfamıza göz atın. etkileşimli sınıf etkinlikleri kılavuzu hem de akran değerlendirme örnekleri.

Aktif bir öğrenci nasıl olunur?

Aktif öğrenme sadece öğretmenlerin öğrencilere uyguladığı bir şey değildir. Öğrenciler bu alışkanlığı kendi başlarına da geliştirebilirler:

• Bir sonraki bölüme geçmeden önce her bölümü kendi kelimelerinizle özetleyin.
• Kitabı kapatın ve önemli noktaları hatırlamaya çalışın, sonra kontrol edin.
• Bir kavramı bir arkadaşınıza veya boş bir odaya yüksek sesle açıklayın.
• Okurken metinle ilgili sorular yazın.
• Yeni fikirleri kendi hayatınızdan veya işinizden örneklerle ilişkilendirin.
• Sınavdan önceki geceyle sınırlı kalmayın, günler sonra da kendinizi test edin.

Sunum slaytlarınıza aktif öğrenmeyi dahil edin.

AhaSlides, yukarıdaki etkinlikleri herhangi bir derse eklemenizi sağlar: hatırlama için testler, akran eğitimi için anketler, en anlaşılmayan noktalar ve açıklamalar için açık uçlu slaytlar, hızlı tahminler için kelime bulutları ve öğrenci soruları için anonim soru-cevap oturumları. Öğrenciler telefonlarından bir kodla katılır ve siz her yanıtı canlı olarak görürsünüz, böylece ders verirken bile ayarlamalar yapabilirsiniz.

AhaSlides'ı ücretsiz deneyin →

Sık Sorulan Sorular

Basitçe anlatmak gerekirse, aktif öğrenme nedir?

Aktif öğrenme, öğrencilerin materyalle bir şeyler yaparak öğrenmesi anlamına gelir; örneğin cevaplama, açıklama, tartışma veya problem çözme ve yaptıkları hakkında düşünme. Bu, öğrencilerin çoğunlukla dinlediği veya okuduğu pasif öğrenmeyle zıtlık oluşturur.

3 aktif öğrenme stratejisi nedir?

En yaygın kullanılan üç strateji, düşün-eşleştir-paylaş, yapboz yöntemi ve en karmaşık nokta yöntemidir. Canlı anketler, serbest hatırlama sınavları ve öğrenci tarafından oluşturulan sorularla akran eğitimi de oldukça desteklenmektedir.

Aktif öğrenme ile sorgulamaya dayalı öğrenme aynı şey midir?

Tam olarak değil. Sorgulamaya dayalı öğrenme, öğrencilerin soruları araştırdığı ve kendi anlayışlarını oluşturduğu bir aktif öğrenme türüdür. Aktif öğrenme, sınavları, tartışmaları ve problem çözmeyi de içeren daha geniş bir kavramdır.

Aktif öğrenme yetişkin eğitiminde ve kurumsal eğitimde işe yarıyor mu?

Evet. Freeman meta-analizi [2] de dahil olmak üzere en güçlü kanıtların çoğu, yetişkin olan üniversite öğrencilerinden gelmektedir. Aynı prensipler işyeri eğitimine de uygulanır: kısa girdi, ardından uygulama, geri bildirim ve tartışma.

Öğrenciler neden bazen aktif öğrenmeye direnç gösterirler?

Aktif öğrenme daha fazla zihinsel çaba gerektirir ve bu çaba öğrenmemek gibi hissedilebilir. 2019 Deslauriers araştırması, öğrencilerin aktif oturumlardan daha fazla şey öğrendiklerini ancak derslerden daha fazla şey öğrendiklerini hissettiklerini ortaya koymuştur [4]. Araştırmayı öğrencilere erken açıklamak faydalıdır.

Ders süresinin ne kadarı aktif etkinliklerle geçirilmelidir?

Tek bir kural yok. Pratik bir başlangıç ​​noktası, açıklamaları her 10-15 dakikada bir kısa bir etkinlikle bölmek, ardından kademeli olarak daha uzun, yapıcı veya etkileşimli görevler eklemektir.

kaynaklar

[1] Bonwell, CC ve Eison, JA (1991). Aktif öğrenme: Sınıfta heyecan yaratmakASHE-ERIC Yükseköğretim Raporu No. 1. Internet Archive

[2] Freeman, S., ve diğerleri (2014). Aktif öğrenme, öğrencilerin fen, mühendislik ve matematik alanlarındaki performansını artırır. PNAS, 111 (23), 8410-8415. https://doi.org/10.1073/pnas.1319030111 Ücretsiz tam metin (PMC)

[3] Theobald, EJ, ve diğerleri (2020). Aktif öğrenme, lisans düzeyindeki bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik alanlarında az temsil edilen öğrenciler için başarı farklarını daraltıyor. PNAS, 117 (12), 6476-6483. https://doi.org/10.1073/pnas.1916903117 Ücretsiz tam metin (PMC)

[4] Deslauriers, L., McCarty, LS, Miller, K., Callaghan, K., & Kestin, G. (2019). Sınıfta aktif olarak yer almaya karşılık gerçek öğrenmeyi ve öğrenme hissini ölçmek. PNAS, 116 (39), 19251-19257. https://doi.org/10.1073/pnas.1821936116 Ücretsiz tam metin (PMC)

[5] Chi, MTH ve Wylie, R. (2014). ICAP çerçevesi: Bilişsel katılımı aktif öğrenme sonuçlarına bağlama. Eğitim Psikoloğu, 49 (4), 219-243. Taylor ve Francis Ücretsiz PDF (ASU)

[6] Angelo, TA ve Cross, KP (1993). Sınıf içi değerlendirme teknikleri: Üniversite öğretmenleri için bir el kitabı (2. baskı). Jossey-Bass.

[7] Mazur, E. (1997). Akran Eğitimi: Kullanım Kılavuzu. Prentice Salonu.

[8] Aronson, E. Yapboz sınıfının tarihi. yapboz.org

[9] Dunlosky, J., Rawson, KA, Marsh, EJ, Nathan, MJ ve Willingham, DT (2013). Etkin öğrenme teknikleriyle öğrencilerin öğrenmesini iyileştirme: Bilişsel ve eğitim psikolojisinden umut vadeden yönler. Kamu Yararına Yönelik Psikoloji Bilimi, 14(1), 4-58. DOI: 10.1177/1529100612453266. PubMed